Dodatki do żywności

1
1,4-heptonolakton 370

Pochodzenie:
Produkt syntetyczny, wytwarzany z kwasu hydroksyheptanowego.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Regulator kwasowości i dodatek smakowy.

Produkty:
Stosowany jako dodatek o smaku kokosowym, orzechowym i waniliowym.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Nie określono.

Efekty uboczne:
Nie znane.

A
Acesulfam K E950

Pochodzenie:
syntetyczna substancja słodząca

Funkcje i cechy charakterystyczne:

Heterocykliczny związek chemiczny stosowany jako słodzik. Jest wydalany w postaci niezmienionej. Wzmacnia również smak i zapach. W temperaturze pokojowej związek ten występuje w postaci białych kryształów, rozpuszczalnych w wodzie.

Produkty:
słodycze, napoje, syropy

Dopuszczalne dzienne spożycie:
15 mg/kg masy ciała

Efekty uboczne:
Uważany za nieszkodliwy, ale niektórzy naukowcy twierdzą, że testy bezpieczeństwa nie były prawidłowo przeprowadzone i konieczne jest dalsze badanie. Wg niektórych badań E950 spożywany w nadmiernych ilościach może prowadzić do białaczki, chorób układu nerwowego, raka płuc czy raka piersi.

Acetylowany adypinian diskrobiowy E1422

Pochodzenie:
Wytwarzana przez działanie na skrobię bezwodnikiem kwasu octowego i bezwodnikiem kwasu adypinowego. Otrzymana skrobia modyfikowana jest bardziej stabilna w warunkach mieszania i w wysokiej temperaturze.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Zagęstnik.

Produkty:
Wiele rożnych produktów żywnościowych.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Nie określono.

Efekty uboczne:
Nie znane.

Acetylowany fosforan diskrobiowy E1414

Pochodzenie:
Wytwarzany przez działanie na skrobię fosforylującymi i kwasem octowym. Otrzymana skrobia modyfikowana ma zwiększoną stabilność i lepiej rozpuszcza się w niskiej temperaturze.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Zagęstnik.

Produkty:
Wiele rożnych produktów żywnościowych.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Nie określono.

Efekty uboczne:
Może powodować biegunkę.

Acetylowany glicerol diskrobiowy 1423

Pochodzenie:
Wytwarzany przez działanie na skrobię bezwodnikiem kwasu octowego i glicerolem. Otrzymana skrobia modyfikowana jest stabilna w warunkach mieszania, w wysokiej temperaturze oraz po schłodzeniu.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Zagęstnik.

Produkty: Wiele rożnych produktów żywnościowych.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Nie określono.

Efekty uboczne:
Nie znane.

Adypinian potasu E357

Pochodzenie:
Sól potasowa kwasu adypinowego, występującego w burakach oraz w soku trzciny cukrowej.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Regulator kwasowości.

Produkty:
Sole przyprawowe-ziołowe stosowane w produktach o niskiej zawartości sodu.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Maksymalnie 5 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Nieznane; jest rozkładany w organizmie i wydalany z moczem.

Adypinian sodu E356

Pochodzenie:
Sól sodowa kwasu adypinowego występującego w burakach oraz w soku trzciny cukrowej.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Regulator kwasowości.

Produkty:
Sole przyprawowe-ziołowe.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Maksymalnie 5 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Nieznane; jest rozkładany w organizmie i wydalany z moczem.

Agar E406

Pochodzenie:
Naturalny polisacharyd, wytwarzany przez wodorosty z rodziny Rhodophyceae (Gelidium amansii, G. Cartilagineum) w USA i Japonii .

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Środek zagęszczający i stabilizator.

Produkty:
Wiele różnych produktów.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Bez ograniczeń.

Efekty uboczne:
Nieznane, jeśli stosowane zgodnie z zaleceniami. Jednakże, wysokie stężenia mogą spowodować wzdęcia (podobnie jak w przypadku innych, nietrawionych polisacharydów) powodowane fermentacją przez mikroflorę jelitową.

Alfa-tokoferol E307

E307a D- a -tokoferol
E307b mieszanina koncentratu tokoferolu
Witamina E

Pochodzenie:
Ekstrakt z olejów otrzymywanych z warzyw, które są bogate w tokoferole (witamina E), głownie olej słonecznikowy. Może być także otrzymany na drodze syntezy chemicznej.

Funkcja i opis:
Przeciwutleniacz w produktach zawierających tłuszcz, używany głownie, by zapobiec jełczeniu olei zwierzęcych. Posiada wysoka aktywność witaminy E. Ponieważ znacznie wpływa na smak żywności, jej zastosowanie jest ograniczone

Produkty:
Tłuszcze zwierzęce i roślinne, zupy itd.

Dzienne spożycie:
Do 2 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Witamina E w wysokim stężeniu może powodować różne efekty uboczne. Są one jednak związane z jej spożyciem jako syntetycznej witaminy, nie jako dodatku do żywności jako tokoferol.

Alginian amonu E403

Pochodzenie:
Sól amonowa kwasu alginowego (E400), naturalny polisacharyd, wytwarzana z wodorostów rodziny Phaeophyceae (Macrocystis pyrifera, Laminaria digitata, L. cloustoni, Ascophyllum nodosum) w USA i Wielkiej Brytanii.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Środek zagęszczający i emulgator.

Produkty:
Napoje bezalkoholowe, barwniki do żywności, lukry, itp.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Nie określono.

Efekty uboczne:
Nieznane przy normalnym stosowaniu. W dużych stężeniach może prowadzić do upośledzenia mechanizmu pobierania żelaza przez organizm, ponieważ jest on wiązany.

Alginian potasu E402

Pochodzenie:
Sól sodowa kwasu alginowego (E400), naturalny polisacharyd, wytwarzana z wodorostów rodziny Phaeophyceae (Macrocystis pyrifera, Laminaria digitata, L. cloustoni, Ascophyllum nodosum) w USA i Wielkiej Brytanii.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Środek zagęszczający i emulgator.

Produkty:
Wiele różnych produktów, głównie produkty o małej zawartości soli.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Nie określono.

Efekty uboczne:
Nieznane przy normalnym stosowaniu. W dużych stężeniach może prowadzić do upośledzenia mechanizmu pobierania żelaza przez organizm, ponieważ jest on wiązany.

Alginian propan-1,2-diolu E405

Pochodzenie:
Ester propylenowo-glikolowy kwasu alginowego (E400), naturalny polisacharyd, wytwarzana z wodorostów rodziny Phaeophyceae (Macrocystis pyrifera, Laminaria digitata, L. cloustoni, Ascophyllum nodosum) w USA i Wielkiej Brytanii.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Środek zagęszczający.

Produkty:
Lody, wyroby cukiernicze, dresingi, itp.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Maksymalnie 70 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Żadne, jeśli stosowany zgodnie z zaleceniami. Niemniej, niektóre osoby mogą wykazywać reakcje alergiczne w stosunku do wysokich stężeń glikolu propylenowego.

Alginian sodu E401

Pochodzenie:
Sól sodowa kwasu alginowego (E400), naturalny polisacharyd, wytwarzana z wodorostów rodziny Phaeophyceae (Macrocystis pyrifera, Laminaria digitata, L. cloustoni, Ascophyllum nodosum) w USA i Wielkiej Brytanii.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Środek zagęszczający i emulgator.

Produkty:
Wiele różnych produktów.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Nie określono.

Efekty uboczne:
Nieznane przy normalnym stosowaniu. W dużych stężeniach może prowadzić do upośledzenia mechanizmu pobierania żelaza przez organizm, ponieważ jest on wiązany

Alkaliczne pochodne skrobi 1402

Pochodzenie:
Wytwarzane poprzez obróbkę skrobi bądź granulek skrobiowych za pomocą wodorotlenku sodu lub potasu (NaOH lub KOH). Skrobia ulega częściowemu rozłożeniu.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Środek zagęszczający oraz stabilizator

Produkty:
Wiele produktów żywnościowych oraz środki farmaceutyczne

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Nie określono

Efekty uboczne:
Nieznane

Aluminium E173

CI 77000

Pochodzenie:
Naturalny metal.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Srebrno-szary kolor. Używany tylko do powlekania powierzchni.

Produkty:
Szerokie spektrum produktów.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Nieokreślone.

Efekty uboczne:
Nieznane w ilościach dodawanych do żywności. Dzienne spożycie aluminium pochodzącego z naturalnych źródeł żywności jest wyższe niż spożycie w postaci dodatku. Wysokie stężenie aluminium może powodować kilka efektów ubocznych.

Amarant E123

Czerwona żywność 9, 16185

Pochodzenie:
Syntetyczny barwnik azowy.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Czerwony barwnik żywności. Bardzo dobrze rozpuszcza się w wodzie.

Produkty:
Występuje w wielu produktach.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Do 0,5 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Ponieważ jest to barwnik azowy, może wywoływać nietolerancję u ludzi nie tolerujących salicylanów. Dodatkowo jest czynnikiem uwalniającym histaminę i może nasilać objawy astmy. W połączeniu z benzoesanem wpływa na nadmierną aktywność dzieci. Związek pomiędzy guzami a amarantem został ustalony dla szczurów, ale nie został udowodniony wśród ludzi. Pomimo to, wiele państw ograniczyło użycie amarantu do czasu przeprowadzenia dalszych testów, a dopuszczalne dzienne spożycie (ADI) zostało obniżone do 0,5 mg/kg.

Annatto, Biksyna, Norbiksyna E160b

Cl 75120

Pochodzenie:
Naturalny barwnik izolowany z nasion drzewa annatto (Bixa orellana) . Annatto jest nazwą surowego wyciągu, podczas gdy biksyna jest barwnikiem rozpuszczalnym w tłuszczach a norbiksyna w wodzie.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Barwniki spożywcze o kolorach od czerwonego do brązowego, w zależności od rozpuszczalnika użytego do ekstrakcji.

Produkty:
Wiele różnych produktów.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Do 2,5 mg/kg masy ciała dla annatto i do 0,065 mg/kg masy ciała dla biksyny.

Efekty uboczne:
Annatto może spowodować alergie i egzemę. (nie zawsze wiadomo, który czynnik w mieszaninie jest odpowiedzialny za efekty uboczne).

Antocyjany E163

E163a: cyjanidyna
E163b: delfinidyna
E163c: malwidyna
E163d: pelargonidyna
E163e: peonidyna
E163f: petunidyna
E163(i): wyciąg ze skórki winogron
E163(ii): mieszanina antocyjanów
E163(iii): wyciąg z czarnej porzeczki

Pochodzenie:
Antocyjany i antocyjanidyny stanowią dużą grupę barwników naturalnych. Barwa większości owoców, kwiatów i jagód jest złożona z kombinacji antocyjanów i antocyjanidynów. Antocyjany zawsze zawierają cząsteczkę węglowodanu, podczas gdy w antocyjanidynach brak jest tej cząsteczki. Poszczególne związki są izolowane z różnych gatunków roślin. E163(i)- (iii) są mieszaninami.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
E163a (cyjanidyna): czerwona barwa żywności
E163b (delfinidyna): niebieska barwa żywności
E163c (malwidyna): fioletowa barwa żywności
E163d (pelargonidyna): pomarańczowa barwa żywności
E163e (peonidyna): czerwono-brązowa barwa żywności
E163f (petunidyna): ciemno czerwona barwa żywności

Produkty:
Barwniki te są szeroko stosowane w przemyśle spożywczym, ale są raczej niestabilne; są wrażliwe na temperaturę, światło i pH.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Określona tylko dla E163(ii): do 2,5 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Nieznane.

Askorbinian sodu E301

Pochodzenie:
Sól sodowa kwasu askorbinowego (witamina C, naturalny kwas), który występuje w większości owoców i warzyw. Na skale produkcyjna syntetyzowany na drodze fermentacji glukozy przez bakterie, która poprzedza chemiczne utlenianie.

Funkcja i opis:
Przeciwutleniacz, używany również jako wzmacniacz smaku przy wypieku chleba. Zapobiega brązowieniu owoców, a także tworzeniu się nitrozoamin w mięsie. Kwas askorbinowy jest witamina C, jednakże nie może być stosowany jako dodatek do żywności, kiedy ma oznaczenie E300.

Produkty:
Różne.

Dzienne spożycie: Bez ograniczeń.

Efekty uboczne:
Przy koncentracji obecnej w żywności, nie odnotowano efektów ubocznych.

Askorbinian wapnia E302

Pochodzenie:
Sól sodowa kwasu askorbinowego (witamina C, naturalny kwas), który występuje w większości owoców i warzyw. Na skale produkcyjna syntetyzowany na drodze fermentacji glukozy przez bakterie, którą poprzedza chemiczne utlenianie.

Funkcja i opis:
Przeciwutleniacz, używany również jako wzmacniacz smaku przy wypieku chleba. Zapobiega brązowieniu owoców, a także tworzeniu się nitrozoamin w mięsie. Kwas askorbinowy jest witamina C, jednakże nie może być stosowany jako dodatek do żywności, kiedy ma oznaczenie E300.

Produkty:
Rożne.

Dzienne spożycie: Bez ograniczeń.

Efekty uboczne:
Przy koncentracji obecnej w żywności, nie odnotowano efektów ubocznych.

Aspartam E951

Pochodzenie:

Organiczny związek chemiczny, ester metylowy dipeptydu Asp-Phe

Funkcja i opis:

Słodzik

Produkty:

Występuje w słodkich napojach gazowanych, jogurtach, płatkach śniadaniowych, gumach do żucia, produktach typu “light”, słodzikach

Dzienne spożycie:

40 mg/kg masy ciała

Efekty uboczne:

W dawce 40 mg/kg masy ciała uważany za nieszkodliwy. Przez niektórych badaczy (European Ramazzini Foundation (ERF) badanie - wrzesień 2005r.) uznawany za rakotwórczy, przyczyniający się do epilepsji, choroby Parkinsona, cukrzycy, chłoniaka, zaników pamięci. W dużych dawkach może wywoływać nadpobudliwość, bóle głowy i migreny, bezsenność, uczucie niepokoju.

Azotan potasu E252

Saletra indyjska lub potasowa

Pochodzenie:
Naturalnie występujący minerał. Obecny w prawie wszystkich warzywach.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Biały proszek używany jako środek konserwujący oraz przeciwko utracie naturalnej barwy produktu.

Produkty:
Ser, mięso i wyroby mięsne, pizza.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Do 3,7 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Azotany nie wywołują efektów ubocznych, jednakże mogą być one przekształcone w azotyny (E250) podczas ogrzewania lub też w żołądku.

Azotan sodu E251

Saletra chilijska lub sodowa

Pochodzenie:
Naturalnie występujący minerał. Obecny w prawie wszystkich warzywach.

Rola i właściwości:
Biały proszek używany jako środek konserwujący oraz przeciwko utracie naturalnej barwy produktu.

Produkty:
Ser, mięso i wyroby mięsne, pizza itp.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Do 3,7 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Azotany nie wywołują efektów ubocznych, jednakże mogą być one przekształcone w azotyny (E250) podczas ogrzewania lub też w żołądku.

Azotyn potasu E249

Pochodzenie:
Naturalnie występujący minerał. Może być wydobywany metodą kopalnianą, lub też wytwarzany chemicznie z azotanu potasu.

Rola i właściwości:
Biały proszek używany jako środek konserwujący przeciw Clostridium botulinum (bakterii wywołującej botulizm, czyli zatrucie jadem kiełbasianym) w produktach mięsnych.

Produkty:
Mięso i przetwory rybne.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Do 0,06 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Azotyny są prekursorami (potencjalnie rakotwórczych) nitrozoamin, które są tworzone w żołądku z azotynów i białek. Przy wysokich stężeniach może reagować z hemoglobiną. Środek ten nie jest dozwolony w produktach przeznaczonych dla dzieci poniżej jednego roku. Małe dzieci mają inny rodzaj hemoglobiny, który jest o wiele bardziej reaktywny w stosunku do azotynów niż normalna hemoglobina.

Azotyn sodu E250

Pochodzenie:
Naturalnie występujący minerał. Może być wydobywany metodą kopalnianą, lub też wytwarzany chemicznie z azotanu sodu.

Rola i właściwości:
Biały proszek używany jako środek konserwujący przeciw Clostridium botulinum (bakterii wywołującej botulizm, czyli zatrucie jadem kiełbasianym) w produktach mięsnych.

Produkty:
Mięso i przetwory rybne.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Do 0,06 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Azotyny są prekursorami (potencjalnie rakotwórczych) nitrozoamin, które są tworzone w żołądku z azotynów i białek. Przy wysokich stężeniach może reagować z hemoglobiną. Środek ten nie jest dozwolony w produktach przeznaczonych dla dzieci poniżej jednego roku. Małe dzieci mają inny rodzaj hemoglobiny, który jest o wiele bardziej reaktywny w stosunku do azotynów niż normalna hemoglobina.

B
Benzoesan potasu E212

Pochodzenie:
Kwas benzoesowy, benzoesany i estry kwasy benzoesowego powszechnie występują w większości owoców, szczególnie w jagodach. Żurawina jest bardzo bogatym źródłem kwasu benzoesowego. Oprócz owoców, występuje w grzybach, cynamonie, goździkach i niektórych produktach mlecznych (jako efekt fermentacji bakteryjnej). Dla celów przemysłowych produkowany jest z toluenu.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Kwas benzoesowy i benzoesany są używane jako środki konserwujące, zarówno przeciwko drożdżom, jak i bakteriom w kwaśnych produktach. Nie są skuteczne przeciw grzybom oraz w produktach o pH powyżej 5 (lekko kwaśne lub neutralne). Wysokie stężenia prowadzą do kwaśnego smaku produktów, który ogranicza zastosowanie. Benzoesany są często preferowane, z powodu lepszej rozpuszczalności.

Produkty:
Kwas benzoesowy i benzoesany są używane w szerokim spektrum kwaśnych lub lekko kwaśnych produktów żywnościowych.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Do 5 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Brak efektów ubocznych w stosowanych stężeniach. U niektórych ludzi kwas benzoesowy i benzoesany mogą uwalniać histaminę i w ten sposób być przyczyną pseudo-alergicznych reakcji.

Benzoesan sodu E211

Pochodzenie:
Kwas benzoesowy, benzoesany i estry kwasu benzoesowego powszechnie występują w większości owoców, szczególnie w jagodach. Żurawina jest bardzo bogatym źródłem kwasu benzoesowego. Oprócz owoców, występuje w grzybach, cynamonie, goździkach i niektórych produktach mlecznych (jako efekt fermentacji bakteryjnej). Dla celów przemysłowych produkowany jest z toluenu.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Kwas benzoesowy i benzoesany są używane jako środki konserwujące, zarówno przeciwko drożdżom, jak i bakteriom w kwaśnych produktach. Nie są skuteczne przeciwko grzybom i w produktach z pH powyżej 5 (lekko kwaśne lub obojętne). Wysokie stężenia prowadzą do kwaśnego smaku produktów, który ogranicza zastosowanie. Benzoesany są często preferowane, z powodu lepszej rozpuszczalności.

Produkty:
Kwas benzoesowy i benzoesany występują w obejmujących szeroki zakres kwaśnych lub słabo kwaśnych produktach.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Do 5 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Brak efektów ubocznych w niewielkich stężeniach. U niektórych ludzi kwas benzoesowy i benzoesany mogą uwalniać histaminę i w ten sposób być przyczyną pseudo-alergicznych reakcji. UWAGA!!! Benzoesan sodu w połączeniu z E300, czyli witaminą C tworzy rakotwórczy benzen. Szczególnie często takie połączenie występuje w napojach gazowanych.

Benzoesan wapnia E213

Pochodzenie:
Kwas benzoesowy i estry kwasy benzoesowego powszechnie występują w większości owoców, szczególnie w jagodach. Żurawina jest bardzo bogatym źródłem kwasu benzoesowego. Oprócz owoców, występuje w grzybach, cynamonie, goździkach i niektórych produktach mlecznych (jako efekt fermentacji bakteryjnej). Dla celów przemysłowych produkowany jest z toluenu.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Kwas benzoesowy i benzoesany są używane jako środki konserwujące, zarówno przeciwko drożdżom, jak i bakteriom w kwaśnych produktach. Nie są skuteczne przeciwko grzybom i w produktach z pH powyżej 5 (lekko kwaśne lub obojętne). Wysokie stężenia prowadzą do kwaśnego smaku produktów, który ogranicza zastosowanie. Benzoesany są często preferowane, z powodu lepszej rozpuszczalności.

Produkty:
Kwas benzoesowy i benzoesany występują w obejmujących szeroki zakres kwaśnych lub słabo kwaśnych produktach.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Do 5 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Brak efektów ubocznych w stosowanych stężeniach. U niektórych ludzi kwas benzoesowy i benzoesany mogą uwalniać histaminę i w ten sposób być przyczyną pseudo-alergicznych reakcji.

Beta-apo-8'Karotenal E160e

Cl 40820

Pochodzenie:
Naturalny barwnik, obecny w wielu roślinach. W celach przemysłowych wytwarzany z karotenu lub wyodrębniany z roślin.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Ciemno czerwony barwnik stosowany w przemyśle spożywczym, rozpuszczalny tylko w olejach.

Produkty:
Wiele różnych produktów.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Do 2,5mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Brak znanych efektów ubocznych w dawkach stosowanych w produktach spożywczych. Wysokie stężenie może doprowadzić do żółtych przebarwień skóry. Ponieważ E160e jest źródłem witaminy A, wysokie stężenie powoduje objawy zatrucia witaminą A.

Błękit brylantowy FCF E133

CI 42090, Błękit żywnościowy 2

Pochodzenie:
Syntetyczny niebieski barwnik.

Funkcja:
Barwi żywność na niebiesko. Bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie.

Produkty:
Lody i kilka innych produktów spożywczych; głownie używany do produkcji kosmetyków.

Dzienne spożycie:
Do 12.5 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Przy koncentracji obecnej w produktach efekty uboczne występują rzadko. W niektórych przypadkach odnotowano reakcje alergiczne.

Błękit Patentowy V E131

CI 42051, Blue Food 5

Pochodzenie:
Syntetyczny niebieski barwnik.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Nadanie żywności niebieskiej barwy. Bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie.

Produkty:
Wiele produktów.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Do 15 mg / kg ciała.

Efekty uboczne:
Skutki uboczne zdarzają się rzadko w takich stężeniach, w jakich są stosowane jest do żywności. Są doniesienia o rzadkich przypadkach alergicznych reakcji, ze względu na łączenie się barwnika z białkami organizmu. Może powodować wzmożenie wydzielania histaminy.

Brąz FK E154

Food Brown 1

Pochodzenie:
Mieszanina syntetycznych barwników azowych.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Brązowy barwnik żywności, bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie.

Produkty:
Ograniczone użycie do kilku rybnych produktów.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Nieokreślone.

Efekty uboczne:
Ponieważ jest to barwnik azowy, to może wywoływać nietolerancję u ludzi nadwrażliwych na salicylany. Dodatkowo uwalnia on histaminę, zatem może wzmacniać objawy astmy. W połączeniu z benzoesanem wywołuje nadczynność u dzieci. Kilka składników mieszaniny może być czynnikami mutagennymi; stąd jego użycie zostało ograniczone do kilku produktów.

Brąz HT E155

Food Brown 3, C.I. 20285

Pochodzenie:
Syntetyczny barwnik azowy.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Brązowy barwnik żywności, bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie.

Produkty:
Ograniczone użycie do cukierniczych i piekarskich produktów.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Do 1,5 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Ponieważ jest to barwnik azowy, to może wywoływać nietolerancję u ludzi nadwrażliwych na salicylany. Dodatkowo uwalnia on histaminę, dlatego też wzmacnia objawy astmy. W połączeniu z benzoesanem może wywoływać nadczynność u dzieci.

Butylohydroksyanizol E320

BHA

Pochodzenie:
Syntetyczny przeciwutleniacz.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Przeciwutleniacz w tłuszczach i produktach tłuszczowych, stosowany by zapobiec jełczeniu.

Produkty:
Wiele produktów zawierających tłuszcz.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Maksymalnie 0,5 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Przy stosowanych stężeniach nie wykryto, ale występują czasem reakcje pseudo-alergiczne. BHA w połączeniu z dużymi ilościami witaminy C może wytwarzać wolne rodniki, które mogą uszkodzić składniki komórek, w tym DNA. Z tego powodu władze UE postanowiły w przyszłości ograniczyć stosowanie BHA.

Butylohydroksytoluen E321

BHT

Pochodzenie:
Syntetyczny przeciwutleniacz.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Przeciwutleniacz stosowany w tłuszczach i produktach tłuszczowych by zapobiec jełczeniu.

Produkty:
Szeroka gama produktów zawierających tłuszcz.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Maksymalnie 0,3 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
BHT spożywany w dużych ilościach może spowodować raka wątroby; obserwowano również symptomy pseudo-alergiczne. U osób z dziedzicznym izomerem specyficznego enzymu wątrobowego może wywoływać migrenę. Z powodu efektów ubocznych, UE ograniczyła stosowanie BHT. Liczba produktów zawierających ten związek spadnie w ciągu najbliższych lat.

C
Celuloza E460

E460 (i) Celuloza krystaliczna
E460 (ii) Celuloza sproszkowana

Pochodzenie:
Celuloza jest polisacharydem będącym podstawowym składnikiem drewna i roślin. Na skalę przemysłową jest pozyskiwana z drewna.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Wiele różnych zastosowań, głównie jako środek zagęszczający, ale także jako wypełniacz, błonnik pokarmowy, środek przeciwzbrylający i emulgator.

Produkty:
Wiele różnych produktów.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Nie określono.

Efekty uboczne:
Celuloza jest związkiem nierozpuszczalnym, ale ulega fermentacji w jelicie grubym. Wysokie stężenia mogą spowodować problemy jelitowe, takie jak np. wzdęcia, zaparcia czy biegunki. Z tych powodów nie powinna zawierać tego związku żywność dla dzieci, które są odstawiane od piersi.

Chlorek amonu 510

Pochodzenie:
Naturalna sól, składnik soli morskiej i kamiennej. Wytwarzany jest z kwasu chlorowodorowego (solnego) oraz amoniaku.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Regulator kwasowości, substancja smakowa, pożywka dla drożdży w produktach fermentowanych np. w chlebie.

Produkty:
Wiele produktów, choć z powodu specyficznego smaku stosowanie go jest ograniczone.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Nie określono.

Efekty uboczne:
Nie są znane.

Chlorek cynawy E512

Pochodzenie:
Wytwarzany z cyny oraz kwasu chlorowodorowego (solnego).

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Stabilizator

Produkty:
Fasolki i szparagi w puszkach.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Maksymalnie 2 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Brak po spożyciu w ilościach stosowanych w żywności.

Chlorek magnezu E511

Pochodzenie:
Naturalna sól, składnik soli morskiej i kamiennej.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Regulator kwasowości.

Produkty:
Sterylizowane warzywa.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Nie określono.

Efekty uboczne:
Może działać jak środek przeczyszczający.

Chlorek potasu E508

Pochodzenie:
Naturalnia sól, jest składnikiem soli morskiej i kamiennej.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Zamiennik soli kuchennej.

Produkty:
Wiele produktów nie zawierających soli kuchennej i sodu lub produkty o niskiej zawartości sodu.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Nie określono.

Efekty uboczne:
Brak, poza nieprzyjemnym smakiem.

Chlorek wapnia E509

Pochodzenie:
Naturalnie sól, składnik soli morskiej i kamiennej.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Regulator kwasowości, poprawia zwięzłość struktury owoców i warzyw, wiąże metale.

Produkty:
Wiele produktów, również jako źródło wapnia w suplementach żywieniowych.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Nie określono.

Efekty uboczne:
Nie są znane.

Chlorofil E140

CI 75810, Naturalna zieleń 3, Chlorofil A, Chlorofil z atomem magnezu

Pochodzenie:
Naturalny zielony barwnik, który występuje we wszystkich roślinach i glonach. Na skale produkcyjna otrzymywany jest z pokrzywy, traw i lucerny.

Funkcja:
Zielony, dobrze rozpuszczalny w wodzie barwnik żywności.

Produkty:
Różne.

Dzienne spożycie:
Nie określone.

Efekty uboczne:
Nie zaobserwowano efektów ubocznych.

Citranaksantyna E161h

Pochodzenie:
Naturalny barwnik występujący w wielu roślinach. Wytwarzany z różnych gatunków suszonych roślin.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Żółty barwnik żywności, słabo rozpuszczalny w wodzie.

Produkty:
Rzadko stosowany.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Do 0.4 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Nie są znane.

Cyklaminian sodu E952

Pochodzenie:
syntetyczna substancja słodząca

Funkcje i cechy charakterystyczne:

Organiczny związek chemiczny z grupy cyklaminianów, sól kwasu cyklaminowego i sodu. Jest sztuczną substancją słodzącą 30 razy słodszą od sacharozy.

Produkty:
słodycze, napoje, syropy

Dopuszczalne dzienne spożycie:
11 mg/kg masy ciała

Efekty uboczne:
W testach na zwierzętach podawanie dużych dawek doprowadziło do powstania nowotworu, ale ponowne, późniejsze badania już tego nie potwierdziły. Pojawiły się również informacje, że częste stosowanie może doprowadzić do pogorszenia zdrowia w przypadku choroby Parkinsona i epilepsji.

Cytrynian stearylu 484

Pochodzenie:
Połączenie kwasu stearynowego i cytrynowego tworzy mieszaninę kilku składników. Kwas stearynowy może pochodzić ze źródeł roślinnych lub zwierzęcych, choć w praktyce prawie zawsze stosowany jest olej roślinny.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Emulgator i stabilizator.

Produkty:
Wyroby piekarnicze.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Maksymalnie 50 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Brak; kwas stearynowy i cytrynowy to naturalne produkty metabolizmu człowieka.

Cytryniany amonowe E380

E380(i) Cytrynian amonowy
E380(ii) Cytrynian triamnowy

Pochodzenie:
Sól amonowa kwasu cytrynowego (E330).

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Regulator kwasowości, substancja buforująca i emulgator.

Produkty:
Wyroby czekoladowe, miękkie sery do smarowania, itd.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Nie określono.

Efekty uboczne:
Nieznane, kwas cytrynowy jest naturalnym składnikiem wszystkich komórek organizmu.

Cytryniany potasu E332

E332 (i)cytrynian monopotasowy

E332 (ii)cytrynian tripotasowy

Pochodzenie:
Sole potasowe kwasu cytrynowego znajdują się w każdym żywym organizmie i pełnia ważną funkcję w procesach metabolicznych w każdej komórce ciała. W wysokich stężeniach znajdują się w owocach cytrusowych, kiwi, truskawkach i wielu innych produktach. Na skalę rynkową produkowane są z melasy za pomocą pleśni Aspergillus Niger.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Cytrynian potasu stosowany jest jako związek buforujący, w procesach wiązania jonów metali i jako składnik odżywczy dla drożdży w niektórych produktach fermentowanych. E332 (ii) jest stosowany jako środek zobojętniający kwas (np. kwas żołądkowy).

Produkty:
Szeroka gama produktów, głównie produkty nie zawierające sodu (bez soli).

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Bez ograniczeń.

Efekty uboczne:
Kwas cytrynowy i cytryniany są naturalnymi składnikami ciała. Ulegają rozkładowi i są przyswajane przez organizm bez żadnych efektów ubocznych. Rzadko zdarzają się reakcje pseudo- alergiczne (nietolerancje). Osoby z nietolerancją powinny unikać spożywania wszelkich miękkich owoców, jagód i produktów z nich robionych. Kwas cytrynowy nie powoduje raka.

Cytryniany sodu E331

E331 (i) cytrynian monosodowy

E331 (ii) cytrynian disodowy

E331 (iii) cytrynian trisodowy

Pochodzenie:
Sole sodowe kwasu cytrynowego znajdują się w każdym żywym organizmie i pełnia ważną funkcję w procesach metabolicznych w każdej komórce ciała. W wysokich stężeniach znajdują się w owocach cytrusowych, kiwi, truskawkach i wielu innych produktach. Na skalę rynkową produkowane są z melasy za pomocą pleśni Aspergillus Niger.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Kwas cytrynowy pełni wiele funkcji - podwyższa aktywność wielu przeciwutleniaczy, ale sam nim nie jest. Wykorzystywany jest głównie jako regulator kwasowości oraz jako składnik aromatów. Wzmacnia strukturę żelu w marmoladach oraz redukuje enzymatyczne brunatnienie owoców i produktów owocowych.

Produkty:
Szeroka gama produktów.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Bez ograniczeń.

Efekty uboczne:
Kwas cytrynowy i cytryniany są naturalnymi składnikami ciała. Ulegają rozkładowi i są przyswajane przez organizm bez żadnych efektów ubocznych. Rzadko zdarzają się reakcje pseudo- alergiczne (nietolerancje). Osoby z nietolerancją powinny unikać spożywania wszelkich miękkich owoców, jagód i wytwarzanych z nich produktów. Kwas cytrynowy nie powoduje raka.

Cytryniany wapnia E333

E333 (i) cytrynian monowapniowy

E333 (ii) cytrynian diwapniowy

E333 (iii) cytrynian triwapniowy

Pochodzenie:
Sole potasowe kwasu cytrynowego znajdują się w każdym żywym organizmie i pełnia ważną funkcję w procesach metabolicznych w każdej komórce ciała. W wysokich stężeniach znajduje się w owocach cytrusowych, kiwi, truskawkach i wielu innych produktach. Na skalę rynkową produkowane są z melasy za pomocą pleśni Aspergillus niger.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Cytrynian wapnia jest używany jako związek buforujący, w procesach wiązania jonów metali oraz do poprawy struktury warzyw w puszkach.

Produkty:
Z powodu ograniczonej rozpuszczalności, stosowany rzadko i w niewielu produktach.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Bez ograniczeń.

Efekty uboczne:
Kwas cytrynowy i cytryniany są naturalnymi składnikami ciała. Ulegają rozkładowi i są przyswajane przez organizm bez żadnych efektów ubocznych. Rzadko zdarzają się reakcje pseudo- alergiczne (nietolerancje). Osoby z nietolerancją powinny unikać spożywania wszelkich miękkich owoców, jagód i produktów z nich robionych. Kwas cytrynowy nie powoduje raka.

Cytryniany żelazowo-amonowe 381

381 (i) Cytrynian żelazowo-amonowy (brązowy)
381 (ii) Ccytrynian żelazowo-amonowy (zielony)

Pochodzenie:
Związek powstały z amoniaku, żelaza i kwasu cytrynowego (E330).

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Wzbogaca produkty w żelazo (Wielka Brytania, Dania), także środek przeciwzbrylajacy w soli.

Produkty:
Sól, pokarm dla niemowląt, suplementy żywności.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Maksymalnie 0,8 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Nieznane, kwas cytrynowy jest naturalnym składnikiem wszystkich komórek organizmu, a żelazo stanowi niezbędny składnik potrzebny do tworzenia komórek krwi.

Czerń brylantowa PN E151

Food Black 1, C.I. 28440

Pochodzenie:
Syntetyczny barwnik azowy.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Czarny barwnik żywności. Bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie.

Produkty:
Ograniczone użycie, ale występuje w wielu produktach.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Do 1- 5 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Ponieważ jest to barwnik azowy, to może wywoływać nietolerancję u ludzi z nadwrażliwością na salicylany. Dodatkowo uwalnia on histaminę, zatem wzmacnia objawy astmy. Przy występowaniu z benzoesanem powoduje nadczynność u dzieci. W jelitach, może być przekształcony przez bakterie do prawdopodobnie niebezpiecznych składników, stąd wynika raczej niskie ADI i ograniczenie jego zastosowania.

Czerwień 2G E128

Food Red 10, CI 18050

Pochodzenie:
Syntetyczny barwnik azowy.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Czerwony barwnik żywności. Bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie.

Produkty:
Ograniczone użycie do cukierniczych i mięsnych produktów.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Do 0,1 mg/kg masy ciała.

Skutki uboczne:
Ponieważ jest to barwnik azowy, to może wywoływać nietolerancję u ludzi nadwrażliwych na salicylany. Dodatkowo uwalnia on histaminę, dlatego też wzmacnia objawy astmy. W połączeniu z benzoesanem może wywoływać nadczynność u dzieci. Ponadto czerwień 2G może wywoływać anemię i może być czynnikiem mutagennym. W związku z tym, zastosowanie barwnika zostało mocno ograniczone, a dopuszczalna dzienna dawka zmniejszona.

Czerwień Allura E129

Czerwień żywnościowa 17, CI 16035

Pochodzenie:
Syntetyczny barwnik azowy.

Funkcja i opis:
Barwi żywność na czerwono, bardzo dobrze rozpuszczalna w wodzie.

Produkty:
Zastosowanie ograniczone do produktów cukierniczych (np. żelki, galaretki) i mięsnych.

Dzienne spożycie:
Do 7 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
E129 jest barwnikiem azo, zatem może wywołać reakcje u osób z nietolerancja na salicylany. Dodatkowo, uwalnia histaminę i może wzmóc objawy u astmatyków. W połączeniu z benzoesanami może powodować nadpobudliwość u dzieci. Jeden z produktów degradacji tego związku, może powodować raka pęcherza (badano u zwierząt), jeśli jest obecny w wysokim stężeniu. Możliwe działanie niepożądane przy wysokim stężeniu: wymioty, krwawienia z przewodu pokarmowego, uszkodzenia nerek.

Czerwień buraczana, betanina E162

Betanina

Pochodzenie:
Naturalny barwnik wytwarzany z buraków

Funkcja i charakterystyka:
Związek ma szerokie zastosowanie, aczkolwiek jest raczej niestabilny

Dopuszczalna dzienna dawka:
Nieokreślona

Skutki uboczne:
Nie ma znanych skutków ubocznych. Wydalany całkowicie w moczu.

Czerwień litolowa BK E180

Pochodzenie:
Syntetyczny barwnik azowy zawierający jony glinu i wapnia.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Czerwony barwnik używany do powłok zewnętrznych sera.

Produkty:
Sery.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Do 1.5 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Nieznane przy zastosowaniu jako dodatku (normalnie nie spożywana).

D
D -Tokoferol E309

Witamina E

Pochodzenie:
Ekstrakt z olejów otrzymywanych z warzyw, które są bogate w tokoferole (witamina E), szczególnie soi. Może być również syntetyzowany chemicznie.

Funkcja i opis:
Przeciwutleniacz w produktach zawierających tłuszcz, używany głownie, by zapobiec jełczeniu oliwy z oliwek. Posiada niska aktywność witaminy E. Ponieważ znacznie wpływa na smak żywności, jej zastosowanie jest ograniczone

Produkty:
Tłuszcze zwierzęce i roślinne, zupy itd.

Dzienne spożycie:
Do 2 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Witamina E w wysokim stężeniu może powodować różne efekty uboczne. Są one jednak związane z jej spożyciem jako syntetycznej witaminy, nie jako dodatku do żywności jako tokoferol.

Dekstryny 1400

Pochodzenie:
Polimer dekstozy, wytworzony poprzez częściowy rozkład skrobi.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Środek zagęszczający oraz jadalne powłoki produktów spożywczych

Produkty:
Wiele różnych produktów spożywczych oraz środki farmaceutyczne

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Nie określono

Efekty uboczne:
Nieznane

Difenyl E230

Dwufenyl; Fenylobenzen

Pochodzenie:
Produkowany z benzenu.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Biały, nierozpuszczalny w wodzie proszek stosowany przede wszystkim przeciwko rozwojowi grzybów z rodzaju Penicillium na owocach cytrusowych.

Używany do dezynfekcji pojemników oraz impregnacji opakowań, w które zawijane są owoce cytrusowe.

Czasami owoce są zanurzane w roztworze difenylu, który powoli wnikając przez skórkę może być obecny w owocach.

Produkty:
Owoce cytrusowe.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Do 0.05 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Wydalany bez efektów ubocznych przez nerki, w niezmienionej postaci. Wrażliwość na jego działanie może objawiać się u osób, które mają styczność z dużą ilością owoców cytrusowych np. przy transporcie.

Difosforany sodu i potasu E450

E450 (i) difosforan disodowy
E450 (ii) difosforan trisodowy
E450 (iii) difosforan tetrasodowy
E450 (v) difosforan tetrapotasowy
E450 (vi) diwodoro-difosforan wapnia

E450 i E450c nazywają się teraz E451 i E452

Pochodzenie:
Sole sodowe, potasowe i wapniowe kwasu fosforowego. Wytwarzane syntetycznie z odpowiednich węglanów i kwasu fosforowego.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Substancje buforujące i emulgatory. E450 (iii) wiąże metale i zapobiega odbarwianiu spowodowanemu metalami. E450 (vi) stosowany jako polepszacz pieczywa oraz źródło wapnia.

Produkty:
Wiele różnych produktów

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Maksymalnie 70 mg/kg masy ciała (wszystkie dodatki do żywności zawierające fosforany łącznie).

Efekty uboczne:
Wysokie stężenia fosforanów mogą zakłócać niektóre procesy metaboliczne, ponieważ fosforan odgrywa ważną rolę w ogólnym metabolizmie. Nadmiar difosforanów może uszkodzić nerki. Fosforany wiążąc się z wapniem mogą wpływać na zmniejszenie gęstości kości i tym samym zwiększenie ryzyka wystąpienia osteoporozy.

Dimetylodiwęglan E242

DMDC

Pochodzenie:
Wytwarzany chemicznie.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Używany jako konserwant (wyjaławianie na zimno) w napojach.

Produkty:

Napoje bezalkoholowe.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Nieustalone; DMDC ulega rozkładowi po rozpuszczeniu się w produkcie.

Efekty uboczne:
Brak.

Dioktylosulfobursztynian sodowy 480

Pochodzenie:
Wytwarzany na drodze syntezy chemicznej.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Emulgator.

Produkty:
Wyroby piekarnicze, ale głównie stosowany w preparatach farmaceutycznych.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Maksymalnie do 2.5 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Może działać jak środek przeczyszczający.

Dwusiarczyn potasu E224

Pirosiarczyn potasu

Pochodzenie:
Sól potasowa kwasu siarkawego.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Biały, nietrwały proszek, który reagując z tlenem tworzy siarczan potasu. W środowisku kwaśnym tworzy kwas siarkawy, który jest środkiem konserwującym. Używany jako konserwant owoców i produktów owocowych, a także jako środek bielący.

Produkty:
Cebula marynowana, wino, marynowane owoce, skorupiaki.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Do 0,7 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Może obniżyć zawartość witamin w produktach na skutek utlenienia. Jest on rozkładany w wątrobie do nieszkodliwych siarczanów i wydalany wraz z moczem. Osoby, u których występuje brak tolerancji w stosunku do naturalnych siarczynów powinny także unikać dodatku siarczynów (E221 - 228). Łagodzi skutki kaca.

Dwusiarczyn sodu E223

Pirosiarczyn sodu

Pochodzenie:
Sól sodowa kwasu siarkawego

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Biały, nietrwały proszek, który reagując z tlenem tworzy siarczan sodu. W środowisku kwaśnym tworzy kwas siarkawy, który jest środkiem konserwującym. Używany jako konserwant w niektórych produktach, a także jako środek bielący.

Produkty:
Cebula marynowana, napoje alkoholowe, pieczywo, soki owocowe, produkty ziemniaczane itd.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Do 0,7 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:

Może obniżyć zawartość witamin w produktach na skutek utlenienia. Jest on rozkładany w wątrobie do nieszkodliwych siarczanów i wydalany wraz z moczem. Osoby, u których występuje brak tolerancji w stosunku do naturalnych siarczynów powinny także unikać dodatku siarczynów (E221 - 228).

Dwutlenek siarki E220

Pochodzenie:
Siarka jest powszechnie występującym pierwiastkiem. Dwutlenek siarki wytwarzany jest poprzez spalanie siarki. Jego zastosowanie jako środka konserwującego związane jest z historią starożytną; był często stosowany w starożytnym Egipcie i Imperium Rzymskim.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Bezbarwny gaz używany jako środek konserwujący. Zapobiega enzymatycznemu i bakteryjnemu rozkładowi produktów. Dwutlenek siarki rozpuszcza się w wodnej fazie produktu, w wyniku czego powstaje kwas będący czynnym składnikiem. Jest on zatem najbardziej efektywny w kwaśnych lub lekko kwaśnych produktach. Jest nieskuteczny w produktach o pH neutralnym.

Dwutlenek siarki działa także jak środek utleniający z efektem bielącym. W związku z tym używany jest jako środek bielący w mące; jednakże utlenia on (naturalne) barwniki żywności, co ogranicza jego zastosowanie. Stabilizuje witaminę C i zapobiega przebarwieniom białego wina. Ogrzewanie produktu usuwa dwutlenek siarki w formie gazu.

Produkty:
Dwutlenek siarki może być używany w bardzo szerokim spektrum kwaśnych produktów.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Do 0.7 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Może obniżyć zawartość witamin w produktach na skutek utlenienia. Jest on rozkładany w wątrobie do nieszkodliwych siarczanów i wydalany wraz z moczem. U osób cierpiących na astmę może powodować problemy w oddychaniu. W wysokich stężeniach (powyżej tych używanych w żywności) może powodować zaburzenia układu trawiennego.

Dwutlenek tytanu E171

CI 77891

Pochodzenie:
Naturalny biały minerał.

Funkcja & opis:
Biały barwnik używany do pokrywania powierzchni oraz do separacji warstw; czynnik wybielający w pastach do zębów.

Produkty:
Szerokie zastosowanie.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Nie określone

Efekty uboczne:
Nie są znane.

Dwutlenek węgla E290

Pochodzenie:
Naturalnie występujący gaz. Wchodzi w skład powietrza i jest produkowany w procesach metabolicznych.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Używany w napojach gazowanych, a także podczas pakowania w zmodyfikowanej atmosferze oraz jako propelent (gaz pędny) w instalacjach.

Produkty:
Napoje gazowane, żywność w opakowaniach, śmietanka.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Bez ograniczeń.

Efekty uboczne:
Brak znanych efektów ubocznych po spożyciu.

E
EDTA: kwas etylenodiaminotetraoctowy 386

Pochodzenie:
Związek syntetyczny.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Substancja wiążąca (chelatująca) jony metali, stabilizator (również jako substancja odtruwająca po zatruciach ołowiem i innymi metalami ciężkimi).

Produkty:
Wiele różnych produktów.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Maksymalnie 2,5 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Żadne, jeśli stosowane zgodnie z zaleceniami. Długotrwałe spożywanie dużych ilości może prowadzić do niedoboru metali w organizmie (żelaza).

Erytrozyna E127

CI 45430

Pochodzenie:
Syntetyczny czerwony barwnik zawierający jodynę.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Czerwony barwnik żywności, bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie.

Produkty:
Np. w konserwowanych wiśniach, czereśniach, koktajlach owocowych, herbatnikach, ciastach biszkoptowych

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Do 0,1 mg/kg masy ciała.

Ester etylowy kwasu beta-apo-8'-karotenowego E160f

Cl 40825

Pochodzenie:
Naturalny barwnik, obecny w wielu roślinach. W celach przemysłowych wytwarzany z E160e lub wyodrębniany z roślin.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Ciemno czerwony barwnik stosowany w przemyśle spożywczym; słabo rozpuszczalny w wodzie.

Produkty:
Wiele różnych produktów.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Do 5mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Nieznane.

Estry kwasów tłuszczowych i glikolu propylenowego E477

Pochodzenie:
Połączenie propanediolu i naturalnych tłuszczów. Naturalny tłuszcz zawiera glicerol i kwasy tłuszczowe. W E477, w miejsce glicerolu podstawiony został propanediol. Zwykle stosuje się tłuszcze pochodzenia roślinnego, ale zdarza się wykorzystanie tłuszczów zwierzęcych. Produkt końcowych to mieszanina różnych substancji.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Emulgator i stabilizator.

Produkty:
Wyroby piekarnicze.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Dla glikolu propylenowego maksymalnie 25 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Oba składniki E477 występują naturalnie w organizmie i tam ulegają rozkładowi. Wysokie stężenia glikolu propylenowego u wrażliwych osób mogą wywołać egzemę, choć zwykle powodem dolegliwości nie jest żywność.

Estry kwasów tłuszczowych i poliglicerolu E475

Pochodzenie:
Połączenie poliglicerolu i naturalnych tłuszczów. Normalny tłuszcz zawiera cząsteczkę glicerolu i kwas tłuszczowy i do nich dołączony jest dodatkowy glicerol. Zwykle stosuje się tłuszcze pochodzenia roślinnego, ale zdarza się wykorzystanie tłuszczów zwierzęcych. Produkt końcowych to mieszanina różnych substancji.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Emulgator i stabilizator.

Produkty:
Wyroby piekarnicze.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Maksymalnie 25 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Brak; organizm metabolizuje wszystkie składniki tak samo jak naturalny tłuszcz.

Estry sacharozy i kwasów tłuszczowych E473

Pochodzenie:
Estry sacharozy i syntetycznych tłuszczów, wytwarzanych z glicerolu i naturalnych kwasów tłuszczowych. Kwasy tłuszczowe są zazwyczaj pochodzenia roślinnego, ale są stosowane także tłuszcze pochodzenia zwierzęcego. Produkt końcowy to przeważnie mieszanina różnych substancji, o składzie zbliżonym do częściowo strawionego naturalnego tłuszczu estryfikowanego sacharozą.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Emulgator i stabilizator.

Produkty:
Wiele różnych produktów.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
16 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Brak. Produkt jest najpierw trawiony do cukrów i tłuszczów. Organizm rozkłada wszystkie składniki tak jak cukier i tłuszcze. Substancje wchodzące w skład E473 są wytwarzane przez organizm w sposób naturalny, podczas procesu trawienia naturalnych tłuszczów.

Estryfikowane mono- i diglicerydy kwasów tłuszczowych E472

E472a Mono- i diglicerydy kwasów tłuszczowych estryfikowane kwasem octowym
E472b Mono- i diglicerydy kwasów tłuszczowych estryfikowane kwasem mlekowym
E472c Mono- i diglicerydy kwasów tłuszczowych estryfikowane kwasem cytrynowym
E472d Mono- i diglicerydy kwasów tłuszczowych estryfikowane kwasem winowym
E472e Mono- i diglicerydy kwasów tłuszczowych estryfikowane kwasem mono- i diacetylowinowym
E472f Mono- i diglicerydy kwasów tłuszczowych estryfikowane mieszaniną kwasu octowego i winowego

Pochodzenie:
Estry syntetycznych tłuszczów, wytwarzanych z glicerolu, naturalnych kwasów tłuszczowych i kwasów organicznych (octowego, mlekowego, winowego, cytrynowego). Syntetyczne tłuszcze, wytwarzane z glicerolu i naturalnych kwasów tłuszczowych, głównie pochodzenia roślinnego, ale również tłuszczów zwierzęcych. Produkt końcowy to przeważnie mieszanina różnych substancji, o składzie zbliżonym do częściowo strawionego naturalnego tłuszczu, estryfikowanego naturalnym kwasem.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Emulgator i stabilizator.

Produkty:
Wiele różnych produktów.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Nie określone, poza dopuszczalną dawką dla kwasu winowego (E472d-f) wynoszącą 30 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Brak; substancja jest najpierw trawiona do pojedynczych kwasów i tłuszczów. Organizm metabolizuje wszystkie składniki w ten sam sposób jak naturalne kwasy i tłuszcze. Substancje wchodzące w skład E472 są wytwarzane przez organizm w sposób naturalny, podczas procesu trawienia naturalnych tłuszczów.

Estryfikowany olej sojowy

Pochodzenie:
Produkowany przez podgrzewanie oleju sojowego w obecności wolnych kwasów tłuszczowych. Kwasy tłuszczowe są zwykle pochodzenia roślinnego, ale zdarza się wykorzystanie tłuszczów zwierzęcych. Produkt końcowych to mieszanina różnych substancji.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Emulgatory i stabilizatory.

Produkty:
Wyroby piekarskie.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Maksymalnie 30 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Substancja ta jest tłuszczem i jest metabolizowana w normalny sposób.

Etyloceluloza 462

Pochodzenie:
Etyloceluloza jest wytwarzana z celulozy, podstawowego polisacharydu wchodzącego w skład drewna i roślin. Na salę przemysłową pozyskiwana z drewna i chemicznie etylowana.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Wiele różnych zastosowań, głównie jako środek zagęszczający, ale także jako wypełniacz, błonnik pokarmowy, środek przeciwzbrylający i emulgator.

Produkty:
Kilka produktów. Nie jest dozwolona do stosowania jako emulgator w UE.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Nie określono.

Efekty uboczne:
Etyloceluloza jest związkiem nierozpuszczalnym, ale ulega fermentacji w jelicie grubym. Wysokie stężenia mogą spowodować problemy jelitowe, takie jak np. wzdęcia, zaparcia czy biegunkę.

Etylometyloceluloza E465

Pochodzenie:
Etylometyloceluloza jest wytwarzana z celulozy, podstawowego polisacharydu wchodzącego w skład drewna i roślin. Na salę przemysłową pozyskiwana z drewna i poddawana odpowiednim procesom chemicznym.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Wiele różnych zastosowań, głównie jako środek zagęszczający, ale także jako wypełniacz, błonnik pokarmowy, środek przeciwzbrylający i emulgator. Podobna do celulozy, ale posiada kilka odmiennych cech.

Produkty:
Wiele różnych produktów.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Nie określono.

Efekty uboczne:
Etylometyloceluloza jest związkiem rozpuszczalnym i może ulegać fermentacji w jelicie grubym. Wysokie stężenia mogą spowodować problemy jelitowe, takie jak np. wzdęcia, zaparcia czy biegunkę.

F
Fenylofenol E231

Orto-fenylo-fenol; Dowicide 1

Pochodzenie:
Produkowany z eteru fenylu.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Biały, nierozpuszczalny w wodzie proszek stosowany przede wszystkim przeciwko rozwojowi grzybów z rodzaju Penicillium na owocach cytrusowych, jabłkach i gruszkach.

Powoli wnika przez skórkę i może być obecny w owocach.

Produkty:
Owoce cytrusowe, jabłka i gruszki.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Do 0.2 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Brak; wydalany przez nerki w niezmienionej postaci.

Flawoksantyna E161a

Pochodzenie:
Naturalny barwnik, obecny w wielu roślinach. W celach przemysłowych przygotowywany z jaskrów (BOT gatunek: Ranunculus ).

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Żółty barwnik stosowany w przemyśle spożywczym; słabo rozpuszczalny w wodzie.

Produkty:
Barwnik rzadko używany; stosowany tylko przemyśle cukierniczym.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Do 5mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Nieznane.

Formaldehyd E240

Metanal; formalina

Pochodzenie:
Formaldehyd powstaje w sposób naturalny podczas wędzenia lub ogrzewania żywności bogatej w białko. Przemysłowo produkowany z metanolu.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Formaldehyd jest gazem stosowanym jako konserwant przeciwko bakteriom. Nie jest stosowany do żywności, ale jako środek do dezynfekcji opakowań, rur i naczyń w przemyśle spożywczym. Ma szerokie zastosowanie w przemyśle kosmetycznym.

Produkty:
Brak (tylko kosmetyki).

Dzienne spożycie:
Dopuszczalne dzienne spożycie to 0.15 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Jako gaz powoduje silne efekty uboczne (nie w żywności).

Fosfatydy amonu E442

Pochodzenie:
Otrzymywane z amoniaku i fosforyzowanych kwasów tłuszczowych, głównie z oleju rzepakowego.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Stabilizator i emulgator.

Produkty:
Stosowany tylko w czekoladzie i wyrobach kakaowych.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Maksymalnie 30 mg/kg masy ciała

Efekty uboczne:
Brak, gdy stosowane do żywności.

Fosforan diskrobiowy E1412

E1412(i) : wytwarzany z użyciem trimetafosforanem
E1412(ii) : wytwarzany z użyciem tlenochlorku fosforu

Pochodzenie:
Wytwarzany przez działanie na skrobię związkami fosforylującymi. Uzyskany produkt ma lepsze właściwości funkcjonalne od skrobi.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Zagęstnik.

Produkty:
Wiele rożnych produktów żywnościowych.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Nie określono

Efekty uboczne:
Nie znane.

Fosforan jednoskrobiowy E1410

Pochodzenie:
Wytwarzany poprzez obróbkę skrobi kwasem (orto)fosforowym. Skrobia ulega częściowemu rozłożeniu i fosforylacji.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Środek zagęszczający i stabilizator

Produkty:
Wiele produktów żywnościowych oraz środki farmaceutyczne

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Nie określono

Efekty uboczne:
Nieznane

Fosforany magnezu E343

E343 (i) Fosforan monomagnezowy
E343 (ii) Fosforan dimagnezowy
E343 (iii) Fosforan trimagnezowy

Pochodzenie:
Sole magnezowe kwasu fosforowego. Naturalny składnik wielu owoców i warzyw. Na skalę handlową wytwarzany z kwasu fosforowego, otrzymywanego z fosforanu wydobywanego w USA.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Fosforan magnezu jest emulgatorem, wzmaga aktywność przeciwutleniaczy. Zapobiega zbrylaniu się produktów sypkich. Wykorzystywany jako sól magnezowa w żywności funkcjonalnej i suplementach żywieniowych.

Produkty:
Produkty piekarskie, suplementy żywności.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Maksymalnie 70 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Fosforany to sole niezbędne w organizmie. W celu ograniczenia ewentualnego niedoboru wapnia, należy ograniczyć spożycie fosforanów, ponieważ wiążą one wapń. Nie wywołują efektów ubocznych.

Fosforany potasu E340

E340 (i) Fosforan monopotasowy
E340 (ii) Fosforan dipotasowy
E340 (iii) Fosforan tripotasowy

Pochodzenie:
Sole potasowe kwasu fosforowego. Naturalny składnik wielu owoców i warzyw. Na skalę handlową produkowany z fosforanu wydobywanego w USA.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Fosforany potasu to regulatory kwasowości i czynniki chelatujące (wiązanie jonów metali). Zapobiegają wysychaniu, regulują kwasowość proszków oraz zapobiegają zbrylaniu się. Zwiększają aktywność przeciwutleniaczy.

Produkty:
Wiele różnych produktów.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Maksymalnie 70 mg/kg masy ciała/

Efekty uboczne:
Fosforany to sole niezbędne w organizmie. W celu ograniczenia ewentualnego niedoboru wapnia, należy ograniczyć spożycie fosforanów, ponieważ tworzą one związki chemiczne z wapniem. Nie wywołują efektów ubocznych.

Fosforany sodu E339

E339 (i) Fosforan monosodowy
E339 (ii) Fosforan disodowy
E339 (iii) Fosforan trisodowy

Pochodzenie:
Sole sodowe kwasu fosforowego. Naturalny składnik wielu owoców i warzyw. Na skalę rynkowa produkowany z fosforanu wydobywanego w USA.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Fosforany sodu to regulatory kwasowości i czynniki chelatujące (wiązanie jonów metali). Zapobiegają wysychaniu, regulują kwasowość proszków oraz zapobiegają zbrylaniu się. Zwiększają wydajność przeciwutleniaczy.

Produkty:
Wiele różnych produktów.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Maksymalnie 70 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Fosforany to sole niezbędne w organizmie. W celu ograniczenia ewentualnego niedoboru wapnia, należy ograniczyć spożycie fosforanów, ponieważ tworzą one związki chemiczne z wapniem. Nie wywołują efektów ubocznych.

Fosforany wapnia E341

E341 (i) Fosforan monowapniowy
E341 (ii) Fosforan diwapniowy
E341 (iii) Fosforan triwapniowy

Pochodzenie:
Sole wapniowe kwasu fosforowego. Naturalny składnik wielu owoców i warzyw. Na skalę rynkowa produkowany z fosforanu wydobywanego w USA.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Fosforan wapnia jest regulatorem kwasowości, jest składnikiem proszku do pieczenia i działa jako polepszacz chleba (pieczywa). Wiąże jony metali, wzmaga działanie przeciwutleniaczy i stabilizatorów struktury warzyw w puszkach. E341 (ii) jest związkiem o właściwościach polerujących w paście do zębów. E341 (iii) zapobiega zbrylaniu się produktów sypkich.

Produkty:
Wiele różnych produktów, głównie piekarskich.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Maksymalnie 70 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Fosforany to sole niezbędne w organizmie. W celu ograniczenia ewentualnego niedoboru wapnia, należy ograniczyć spożycie fosforanów, ponieważ tworzą one związki chemiczne z wapniem. Nie wywołują efektów ubocznych.

Fosforylowany fosforan diskrobiowy E1413

Pochodzenie:
Wytwarzany przez działanie na skrobię związkami fosforylującymi i kwasem fosforowym. Otrzymana skrobia modyfikowana ma zwiększoną stabilność w wysokiej i niskiej temperaturze i w kwaśnym środowisku.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Zagęstnik.

Produkty:
Wiele rożnych produktów żywnościowych.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Nie określono

Efekty uboczne:
Nie znane.

Fumaran sodu 365

Pochodzenie:
Sól sodowa naturalnego kwasu fumarowego (E297).

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Regulator kwasowości.

Produkty:
Wyroby cukiernicze i piekarnicze, proszek do pieczenia, itp.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Maksymalnie 6 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Brak, jest metabolizowany przez organizm (naturalny składnik wszystkich komórek organizmu).

Furcelleran 408

Pochodzenie:
Naturalny polisacharyd, wytwarzane przez wodorosty (Furcellaria fastigata ) w Danii. Czasami jest oznaczany E407, ponieważ ma podobną budowę chemiczną o karagenu.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Środek zagęszczający, stabilizator i emulgator.

Produkty:
Produkty dla diabetyków.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Maksymalnie 75 mg/kg mas ciała.

Efekty uboczne:
Nieznane, jeśli stosowany zgodnie z zaleceniami. W wysokich stężeniach może powodować wzdęcia (podobnie jak w przypadku innych, nietrawionych polisacharydów) powodowane fermentacją przez mikroflorę jelitową.

G
Galusan dodecylu E312

Pochodzenie:
Syntetyzowany z alkoholu laurylowego i kwasu galusowego, który produkowany jest z garbników roślinnych.

Funkcja i opis:
Przeciwutleniacz w produktach zawierających tłuszcz, używany głownie, by zapobiec jełczeniu.

Produkty:
Oleje, tłuszcze, margaryna, zupy itd.

Dzienne spożycie:
Do 0.05 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Degradowany w jelicie cienkim do alkoholu laurylowego i kwasu galusowego. Kwas galusowy może powodować egzemę, problemy z żołądkiem oraz hiperaktywność.

Galusan oktylu E311

Pochodzenie:
Syntetyzowany z oktanolu i kwasu galusowego, który produkowany jest z garbników roślinnych.

Funkcja i opis:
Przeciwutleniacz w produktach zawierających tłuszcz, używany głownie, by zapobiec jełczeniu.

Produkty:
Oleje, tłuszcze, margaryna itd.

Dzienne spożycie:
Do 0.5 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Degradowany w jelicie cienkim do oktanolu i kwasu galusowego. Kwas galusowy może powodować egzemę, problemy z żołądkiem oraz hiperaktywność.

Galusan propylu E310

Pochodzenie:
Syntetyzowany z propanolu i kwasu galusowego, który produkowany jest z garbników roślinnych.

Funkcja i opis:
Przeciwutleniacz w produktach zawierających tłuszcz, używany głownie, by zapobiec jełczeniu.

Produkty:
Używany w rożnych produktach spożywczych. Szeroko stosowany także w przemyśle kosmetycznym.

Dzienne spożycie:
Do 1.4 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Degradowany w jelicie cienkim do propanolu i kwasu galusowego. Kwas galusowy może powodować egzemę, problemy z żołądkiem oraz hiperaktywność.

Gamma-tokoferol E308

Witamina E

Pochodzenie:
Ekstrakt z olejów otrzymywanych z warzyw, które są bogate w tokoferole (witamina E), szczególnie soi. Może być również syntetyzowany chemicznie.

Funkcja i opis:
Przeciwutleniacz w produktach zawierających tłuszcz, używany głownie, by zapobiec jełczeniu oliwy z oliwek. Posiada niska aktywność witaminy E.

Produkty:
Tłuszcze zwierzęce i roślinne, głownie oliwa z oliwek.

Dzienne spożycie: Do 2 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Witamina E w wysokim stężeniu może powodować rożne efekty uboczne. Są one jednak związane z jej spożyciem jako syntetycznej witaminy, nie jako dodatku do żywności jako tokoferole.

Glicerol (gliceryna) E422

Pochodzenie:
Naturalnie występujący alkohol wielowodorotlenowy, będący składnikiem wszystkich tłuszczy. W małych stężeniach występuje we krwi. Na skalę przemysłową jest syntetyzowany z propenu lub przez fermentację cukrów. Nie jest wytwarzany z tłuszczu.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Słodzik niskokaloryczny, substancja utrzymująca wilgoć, itp.

Produkty:
Wyroby cukiernicze i piekarskie.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Nie określono.

Efekty uboczne:
Glicerol jest absorbowany i metabolizowany przez organizm podobnie jak glukoza do tłuszczu.

Gliceryna dwuskrobiowa E1411

Pochodzenie:
Wytwarzana poprzez obróbkę skrobi gliceryną. Skrobia ulega częściowemu rozłożeniu oraz łączy się z gliceryną.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Środek zagęszczający i emulgator

Produkty:
Wiele produktów żywnościowych oraz środki farmaceutyczne

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Nie określono

Efekty uboczne:
Nieznane

Glikol propylenowy 490

Pochodzenie:
Syntetyczny związek na bazie ropy naftowej, wytworzony z propylenu.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Rozpuszczalnik dla olejków aromatycznych i przeciwutleniaczy.

Produkty:
Różne produkty

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Maksymalnie 25 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Jest rozkładany do kwasu octowego i kwasu pirogronowego będących naturalnymi składnikami ciała człowieka. Po spożyciu dużych ilości, ponad te stosowane w żywności, wywołuje egzemę

Glutaminian jednosodowy (glutaminian sodu) E621

Pochodzenie:

Organiczny związek chemiczny, sól sodowa kwasu glutaminowego

Funkcje i cechy charakterystyczne:

Wzmacniacz smaku

Produkty:
W mieszankach ziołowych, kostkach rosołowych, przyprawach do mięsa, soli ziołowej, i czosnkowej, zupach w proszku, sosach w proszku i daniach gotowych w słoiku.

Dopuszczalne dzienne spożycie:

Nie określono. Nie nadaje się do spożycia przez dzieci poniżej 12 miesiąca życia.

Efekty uboczne:

Nie jest klasyfikowany jako substancja szkodliwa. Bywa uznawany za przyczynę tzw. syndromu chińskiej restauracji – choroby związanej z nadmiernym spożyciem glutaminianu sodu lub nadwrażliwością na niego. Objawy to zawroty głowy, palpitacje serca, nadmierna potliwość i uczucie niepokoju, notowane po spożyciu posiłku. Jednak ponowna weryfikacja danych wykazała, że przyczyną tych objawów mogą być pewne typy reakcji alergicznych na potrawy kuchni chińskiej zawierającej składniki takie jak grzyby, orzechy i zioła.

Guma Arabska E414

Pochodzenie:
Naturalny polisacharyd, wytwarzany z drzewa Acacia senegal rosnącego w tropikalnej Afryce.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Środek zagęszczający, stabilizator i emulgator.

Produkty:
Wiele różnych produktów.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Nie określono.

Efekty uboczne:
Nieznane, jeśli stosowana zgodnie z zaleceniami. W wysokich stężeniach może powodować wzdęcia (podobnie jak w przypadku innych, nietrawionych polisacharydów) powodowane fermentacją przez mikroflorę jelitową.

Guma Gellan E418

Pochodzenie:
Naturalny polisacharyd, wytwarzany przez bakterie Pseudomonas elodea ze skrobi.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Środek zagęszczający i stabilizator.

Produkty:
Produkty mleczne, dresingi, soki, itp.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Nie określono.

Efekty uboczne:
Nieznane, jeśli stosowana zgodnie z zaleceniami. W wysokich stężeniach może powodować wzdęcia (podobnie jak w przypadku innych, nietrawionych polisacharydów) powodowane fermentacją przez mikroflorę jelitową. Ma działanie przeczyszczające.

Guma Guar E412

Pochodzenie:
Naturalny polisacharyd, wytwarzany z nasion drzewa (Cyamopsis tetragonolobus), rosnącego w Indiach i Pakistanie.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Środek zagęszczający, stabilizator i emulgator.

Produkty:
Wiele różnych produktów.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Nie określono.

Efekty uboczne:
Nieznane, jeśli stosowana zgodnie z zaleceniami. W wysokich stężeniach może powodować wzdęcia (podobnie jak w przypadku innych, nietrawionych polisacharydów) powodowane fermentacją przez mikroflorę jelitową.

Guma gwajakowa 314

Pochodzenie:
Naturalna żywica z drzewa Gwajakowiec leczniczy (Guajacum officinale) oraz innych, pokrewnych drzew tropikalnych.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Przeciwutleniacz w napoju Cola.

Produkty:
Napój Cola.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Maksymalnie 2,5 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Przy stosowanych stężeniach nieznane. W nielicznych przypadkach wystąpiły alergie.

Guma karaya E416

Pochodzenie:
Naturalny polisacharyd, otrzymywany z drzewa Sterculia urens rosnącego w Indiach, oraz z kilku pokrewnych gatunków drzew.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Środek zagęszczający, stabilizator i emulgator.

Produkty:
Wiele różnych produktów.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Nie określono.

Efekty uboczne:
Nieznane, jeśli stosowana zgodnie z zaleceniami. W wysokich stężeniach może powodować wzdęcia (podobnie jak w przypadku innych, nietrawionych polisacharydów) powodowane fermentacją przez mikroflorę jelitową.

Guma ksantanowa E415

Pochodzenie:
Naturalny polisacharyd, wytwarzana przez bakterie Xanthomonas campestris z cukru i melasy .

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Środek zagęszczający, stabilizator i emulgator.

Produkty:
Wiele różnych produktów.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Nie określono.

Efekty uboczne:
Nieznane, jeśli stosowana zgodnie z zaleceniami. W wysokich stężeniach może powodować wzdęcia (podobnie jak w przypadku innych, nietrawionych polisacharydów) powodowane fermentacją przez mikroflorę jelitową.

H
Heksametylenotetraamina E239

Heksamina; metylenoamina

Pochodzenie:
Przemysłowo produkowana z formaldehydu i amoniaku.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Stosowana jako środek ochronny przeciw grzybom.

Produkty:
Kawior, ser, śledź, marynowane ryby.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Do 0.15 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Metabolizowana przez wątrobę i wydalana z organizmu. Wysokie stężenia powodują znaczne efekty uboczne, ale nie są one nigdy osiągane w produktach żywnościowych ze względu na nadawany im smak.

Hydroksypropylo glicerol diskrobiowy 1441

Pochodzenie:
Wytwarzany przez działanie na skrobię tlenkiem propylenu, epichlorohydryną i glicerolem. Otrzymana skrobia modyfikowana jest bardziej stabilna w środowisku kwaśnym i zasadowym oraz bardziej odporna na działanie enzymów degradujących skrobię. Nadaje produktom lepszą barwę i połysk i jest bardziej stabilna po schłodzeniu.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Zagęstnik.

Produkty:
Wiele rożnych produktów żywnościowych.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Nie określono.

Efekty uboczne:
Może wywołać biegunkę.

Hydroksypropyloceluloza E463

Pochodzenie:
Hydroksypropyloceluloza jest wytwarzana z celulozy, podstawowego polisacharydu wchodzącego w skład drewna i roślin. Na salę przemysłową pozyskiwana z drewna i poddawana odpowiednim procesom chemicznym.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Wiele różnych zastosowań, głównie jako środek zagęszczający, ale także jako wypełniacz, błonnik pokarmowy, środek przeciwzbrylający i emulgator. Podobna do celulozy, ale lepiej rozpuszczalna w wodzie.

Produkty:
Wiele różnych produktów.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Nie określono.

Efekty uboczne:
Hydroksypropyloceluloza jest związkiem rozpuszczalnym i może ulegać fermentacji w jelicie grubym. Wysokie stężenia mogą spowodować problemy jelitowe, takie jak np. wzdęcia, zaparcia czy biegunkę.

Hydroksypropylofosforan diskrobiowy E1442

Pochodzenie:
Wytwarzany przez działanie na skrobię tlenkiem propylenu i kwasem fosforowym. Otrzymana skrobia modyfikowana jest bardziej stabilna w środowisku kwaśnym i zasadowym oraz bardziej odporna na działanie enzymów degradujących skrobię. Nadaje produktom lepszą barwę i połysk i zachowuje właściwości zagęszczające w cyklu zamrażanie-rozmrażanie.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Zagęstnik.

Produkty:
Wiele rożnych produktów żywnościowych.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Nie określono.

Efekty uboczne:
Może spowolnić trawienie żywności w jelitach.

Hydroksypropyloskrobia E1440

Pochodzenie:
Wytwarzana przez działanie na skrobię tlenkiem propylenu. Otrzymana skrobia modyfikowana jest bardziej stabilna w środowisku kwaśnym i zasadowym oraz bardziej odporna na działanie enzymów degradujących skrobię. Nadaje produktom lepszą barwę i połysk.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Zagęstnik.

Produkty:
Wiele rożnych produktów żywnościowych.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Nie określono.

Efekty uboczne:
Może spowolnić proces trawienia w jelitach.

Hydroxypropylometyloceluloza E464

Pochodzenie:
Hydroksypropylometyloceluloza jest wytwarzana z celulozy, podstawowego polisacharydu wchodzącego w skład drewna i roślin. Na salę przemysłową pozyskiwana z drewna i poddawana odpowiednim procesom chemicznym.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Wiele różnych zastosowań, głównie jako środek zagęszczający, ale także jako wypełniacz, błonnik pokarmowy, środek przeciwzbrylający i emulgator. Podobnie do celulozy, ale lepiej rozpuszczalna w wodzie.

Produkty:
Wiele różnych produktów.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Nie określono.

Efekty uboczne:
Hydroxypropylometyloceluloza jest związkiem rozpuszczalnym i może ulegać fermentacji w jelicie grubym. Wysokie stężenia mogą spowodować problemy jelitowe, takie jak np. wzdęcia, zaparcia czy biegunkę.

I
Indygotyna E132

CI 73015

Pochodzenie:
Niebieski barwnik naturalnie występujący w krzewie Indigofera tinctoria , chociaż na skale produkcyjna wytwarzany syntetycznie.

Funkcja i opis:
Barwi żywność na niebiesko. Bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie.

Produkty:
Różne

Dzienne spożycie:
Do 5 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
W stężeniu obecnym w żywności bardzo rzadko powoduje efekty uboczne. Z powodu wiązania się tego barwnika z Białkami, sporadycznie mogą wystąpić reakcje alergiczne. Jest on także zdolny do uwalniania histaminy.

Izoaskorbinian sodu E316

Pochodzenie:
Sól sodowa kwasu askorbinowego, syntetyczny izomer witaminy C (aktywność wynosi 1/20 aktywności witaminy C).

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Przeciwutleniacz w produktach mięsnych.

Produkty:
Produkty mięsne.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Bez ograniczeń.

Efekty uboczne:
Przy stosowanych dawkach nie wykryto.

J
Jabłczan potasu E351

E351 (i) Jabłczan dwupotasowy
E351 (ii) Jabłaczan mnopotasowy

Pochodzenie Źródło:
Sól potasowa kwasu jabłkowego (E296), naturalnego kwasu występującego w owocach.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Jabłczan potasu jest stosowany jako substancja buforująca oraz dodatek smakowy.

Produkty:
Lody, produkty smażone, itd.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Bez ograniczeń. Niemniej izomery D,L- i D- nie są dozwolone w żywności dla niemowląt, ponieważ niemowlęta nie wytwarzają enzymów niezbędnych do prawidłowego metabolizmu tych związków.

Efekty uboczne:
Nieznane.

Jabłczany sodu E350

E350 (i) Jabłczan sodu
E350 (ii) Wodoro-jabłczan sodu

Pochodzenie:
Sól sodowa kwasu jabłkowego (E296), naturalnego kwasu występującego w owocach.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Jabłczan sodu jest stosowany jako substancja buforująca oraz dodatek smakowy.

Produkty:
Napoje bezalkoholowe, produkty cukiernicze, itd.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Bez ograniczeń. Jednakże izomery D,L- i D- nie są dozwolone w żywności dla niemowląt, ponieważ niemowlęta nie wytwarzają enzymów niezbędnych do prawidłowego metabolizmu tych związków.

Efekty uboczne:
Nieznane

Jabłczany wapnia E352

E352 (i) Jabłczan wapnia

E352 (ii) Wodoro-jabłczan wapnia 

Pochodzenie:
Sól wapniowa kwasu jabłkowego (E296), naturalnego kwasu występującego w owocach.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Jabłczan wapnia jest stosowany jako środek zagęszczający oraz dodatek smakowy.

Produkty:
Lody, produkty smażone, marmolady, itd.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Bez ograniczeń. Jednakże, izomery D, L- i D- nie są dozwolone w żywności dla niemowląt, ponieważ niemowlęta nie wytwarzają enzymów niezbędnych do prawidłowego metabolizmu tych związków.

Efekty uboczne:
Nieznane.

K
Kantaksantyna E161g

Pochodzenie:
Naturalny barwnik obecny w roślinach i ptakach. Na skale produkcyjna otrzymywany z grzybów i piór flamingów. Jednakże syntetycznie jest produkowany głownie z karotenu.

Funkcja i opis:
Barwi żywność na pomarańczowo. Słabo rozpuszczalny w wodzie .

Produkty:
Szerokie zastosowanie, miedzy innymi do produkcji tabletek opalających.

Dzienne spożycie: Do 0.03 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne :
Brak efektów ubocznych w koncentracji obecnej w żywności. Problemy ze wzrokiem często pojawiają się podczas stosowania tabletek opalających.

Kapsyna (ekstrakt z pieprzu) E160c

Pochodzenie:
Naturalny barwnik izolowany z pieprzu (Capsicum annuum). Mieszanina ta zawiera głównie kapsoksantynę i kapsorubinę.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Ciemnoczerwony barwnik spożywczy, jak również przyprawa.

Produkty:
Wiele różnych produktów.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Nieograniczone.

Efekty uboczne:
Nieznane.

Karagen E407

E407a Przetworzony wodorost morski Eucheuma

Pochodzenie:
Naturalny polisacharyd, wytwarzany przez wodorosty (Chrondrus crispus, Gigartina stellata, Euchema spinosum, E. cottonii) w Europie, Azji i Ameryce. Jest złożoną mieszaniną polisacharydów. E407a ma nieco inny skład; ponadto zawiera znaczne ilości celulozy.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Środek zagęszczający i stabilizator.

Produkty:
Wiele różnych produktów.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Nie określono.

Efekty uboczne:
Nieznane, jeśli stosowany zgodnie z zaleceniami. W wysokich stężeniach może powodować wzdęcia (podobnie jak w przypadku innych, nietrawionych polisacharydów) powodowane fermentacją przez mikroflorę jelitową. Zmniejsza wchłanianie składników mineralnych, może wykazywać działanie przeczyszczające. Karageny o małej masie cząsteczkowej nie są dozwolone do stosowania w żywności, gdyż mogą wywołać owrzodzenia jelit.

Karboksylmetyloceluloza (sól sodowa karboksymetylocelulozy) E466

Pochodzenie:
Karboksylmetyloceluloza jest wytwarzana z celulozy, podstawowego polisacharydu wchodzącego w skład drewna i roślin. Na salę przemysłową pozyskiwana z drewna i poddawana odpowiednim procesom chemicznym.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Wiele różnych zastosowań, głównie jako środek zagęszczający, ale także jako wypełniacz, błonnik pokarmowy, środek przeciwzbrylający i emulgator. Podobna do celulozy, ale bardzo dobrze rozpuszczalna w wodzie.

Produkty:
Wiele różnych produktów.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Nie określono.

Efekty uboczne:
Karboksylmetyloceluloza jest związkiem rozpuszczalnym i może ulegać fermentacji w jelicie grubym. Wysokie stężenia mogą spowodować problemy jelitowe, takie jak np. wzdęcia, zaparcia czy biegunkę. Nieznacznie obniża poziom cholesterolu we krwi.

Karmel E150

E150a karmel alkaliczny, karmel klasy I
E150b karmel zasadowo-siarczynowy, karmel klasy II
E150c karmel amoniakalny, karmel klasy III
E150d karmel amoniakalno-siarczynowy, karmel klasy IV

Pochodzenie:

Mieszanki o kompleksowej barwie brązowej. Wytworzone przez ogrzewanie na sucho lub palenie cukru w obecności zasad, amoniaku, siarczynu lub ich kombinacji.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Kolory: od brązowego do czarnego. Rozpuszczalny w wodzie, o specyficznym, czasami gorzkim smaku.

Produkty:
Wiele produktów.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Do 200 mg/kg masy ciała dla E150c i E150d. Jednakże nie ma wyznaczonej dopuszczalnej dziennej dawki dla E150a i E150b

Efekty uboczne:
Przy spożyciu dużych dawek E150c i E150d mogą wystąpić problemy jelitowe. Ze względu na złożoną budowę związku nadal prowadzi się badania toksykologiczne.

Karmina, Kwas karminowy, Koszenila E120

E120 (i) Karmina
E120 (ii) Ekstrakt koszenili
CI 75470

Pochodzenie:
Naturalny, czerwony barwnik żywności wyizolowany z owadów Coccus cacti, żyjących na różnych gatunkach sukulentów. E120 (i) jest czystym barwnikiem, podczas gdy E120 (ii) jest surowym ekstraktem.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Czerwony barwnik żywności. Bardzo dobrze rozpuszcza się w wodzie.

Produkty:
Występuje w wielu produktach.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Do 5 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Brak efektów ubocznych w stężeniach używanych w żywności. Wzrastająca aktywność ruchowa została odnotowana w kilku przypadkach. Powiązanie z alergią jest dobrze znane gdy substancja ta jest używana w kosmetykach. Obecność zanieczyszczeń w preparacie barwnika (nie zaś sam kwas karminowy) może być przyczyną kataru siennego, pokrzywki czy nawet wstrząsu anafilaktycznego.

Karotenoidy E160a

E160a (i): karotenoidy (mieszanina)
E160a (ii): β-karoten

Pochodzenie:
Naturalny barwnik wydzielany z kilku roślin; do celów przemysłowych uzyskiwany jest z marchwi. Karotenoidy występują jako izomery, składające się z wielu chemicznie identycznych, ale stereochemicznie różnych części składowych. Rzeczywisty skład jest uzależniony od gatunku rośliny.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Nierozpuszczalne w wodzie barwniki żywności o barwie od żółtej do pomarańczowej, zależnie od rozpuszczalnika użytego przy ekstrakcji.

Produkty:
Szerokie spektrum produktów.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Do 5 mg/kg masy ciała dla E160a (i), podczas gdy dla pozostałych związków dzienne spożycie nie jest określone.

Efekty uboczne:
Nieznane w stężeniach występujących w żywności. Wysokie stężenie wywołuje żółty koloryt skóry. Karoten jest źródłem witaminy A (2 części karotenu równają się jednej części witaminy A), dlatego też wysokie stężenie będzie wywoływało objawy zatrucia witaminą A.

Koncentrat tokoferolu E306

Witamina E koncentrat

Pochodzenie:
Ekstrakt z olejów otrzymywanych z warzyw, które są bogate w tokoferole (witamina E).

Funkcja i opis:
Przeciwutleniacz w produktach zawierających tłuszcz, używany głownie, by zapobiec jełczeniu olei zwierzęcych. Posiada ograniczona aktywność witaminy E. Ponieważ znacznie wpływa na smak żywności, jej zastosowanie jest ograniczone

Produkty:
Tłuszcze zwierzęce i roślinne, zupy itd.

Dzienne spożycie:

Do 2 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Witamina E w wysokim stężeniu może powodować rożne efekty uboczne. Są one jednak związane z jej spożyciem jako syntetycznej witaminy, nie jako dodatku do żywności jako tokoferole.

Kryptoksantyna E161c

Pochodzenie:
Naturalny barwnik obecny w roślinach. Na skale produkcyjna otrzymywany z roślin z rodziny Physalis .

Funkcja i opis:
Barwi żywność na żółto. Słabo rozpuszczalny w wodzie.

Produkty:
Rzadko używany. Wykorzystuje się go wyłącznie do produkcji słodyczy.

Dzienne spożycie:
Do 5 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Brak efektów ubocznych. Posiada pewne właściwości witaminy A.

Kurkumina E100

E100 (i): Kurkumina
E100 (ii): Kurkuma
Cl 75300
Naturalny Żółty 3
diferulometan

Pochodzenie:
Naturalny barwnik wyizolowany z korzeni i łodygi Yellowroot (łac. Curcuma longa lub Curcuma domestica ). Kurkuma jest surowym ekstraktem, podczas gdy kurkumina oczyszczonym związkiem chemicznym. Związek ten nadaje przyprawie curry żółtą barwę.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Kolor żywności, który zmienia się od żółtego do czerwonego, w zależności od pH (kwasowości). Nie jest dobrze rozpuszczalny w wodzie.

Produkty:
Wiele różnych produktów.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Do 1 mg/kg masy ciała dla kurkuminy, i 0.3 mg/kg dla kurkumy.

Efekty uboczne:
Brak efektów ubocznych, jeżeli jest przestrzegana dawka dziennego spożycia stosowana w żywności.

Kwas adypinowy E355

Pochodzenie:
Naturalny kwas występujący w burakach oraz w soku trzciny cukrowej.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Stosowany jako regulator kwasowości, związek zapachowy oraz w innych specyficznych zastosowaniach.

Produkty:
Wiele różnych produktów.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Maksymalnie 5 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Nieznane; jest rozkładany w organizmie i wydalany z moczem.

Kwas alginowy E400

Pochodzenie:
Naturalnie występujący polisacharyd, produkowany przez wodorosty z rodziny Phaeophyceae (Macrocystis pyrifera, Laminaria digitata, L. cloustoni, Ascophyllum nodosum) w USA i Wielkiej Brytanii.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Środek zagęszczający i emulgator.

Produkty:
Wiele różnych produktów.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Nie określono.

Efekty uboczne:
Nieznane przy normalnym stosowaniu. W dużych stężeniach może prowadzić do upośledzenia mechanizmu pobierania żelaza przez organizm, ponieważ jest on wiązany.

Kwas askorbinowy E300

Witamina C

Pochodzenie:
Występuje w większości owoców i warzyw. Przemysłowo uzyskiwany poprzez fermentację glukozy przy pomocy bakterii, a następnie chemiczne utlenienie.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Kwas askorbinowy to inaczej witamina C; oznakowanie E300 oznacza, że witamina C jest antyoksydantem lub też stosowana jest jako polepszacz wartości wypiekowej mąki. Oznakowanie to nie oznacza uzupełnienia danego produktu w witaminę C.

Produkty:
Szerokie spektrum produktów.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Nieograniczone.

Efekty uboczne:
Nie wykryto efektów ubocznych w stosowanych stężeniach.

Kwas benzoesowy E210

Kwas benzenokarboksylowy; kwas fenylokarboksylowy

Pochodzenie:
Kwas benzoesowy, benzoesany i estry kwasy benzoesowego występują powszechnie w większości owoców, szczególnie w jagodach. Żurawina jest bardzo bogatym źródłem kwasu benzoesowego. Oprócz owoców, występuje w grzybach, cynamonie, goździkach i niektórych produktach mlecznych (jako efekt fermentacji bakteryjnej). Dla celów przemysłowych produkowany jest z toluenu.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Kwas benzoesowy i benzoesany są używane jako środki konserwujące, zarówno przeciwko drożdżom, jak i bakteriom w kwaśnych produktach. Nie są skuteczne przeciwko grzybom i w produktach z pH powyżej 5 (lekko kwaśne lub obojętne). Wysokie stężenia prowadza do kwaśnego smaku produktów, który ogranicza zastosowanie. Benzoesany są często preferowane, z powodu lepszej rozpuszczalności.

Produkty:
Kwas benzoesowy i benzoesany występują w obejmujących szeroki zakres kwaśnych lub słabo kwaśnych produktach.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Do 5 mg/kg masy ciała.

Kwas borowy E284

Pochodzenie:
Naturalny kwas, przemysłowo wytwarzany z boru.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Kwas borowy i borany używane są jako bufory utrzymujące stałą kwasowość w produktach, a także w produktach multiwitaminowych jako źródło minerałów.

Produkty:
Rzadko używany w żywności, lecz często w środkach farmaceutycznych.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Do 0,1 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Brak znanych efektów ubocznych powstałych przez konsumpcję produktu żywnościowego zawierającego ten składnik. W środkach farmaceutycznych stężenia są o wiele większe i mogą powodować różne efekty uboczne.

Kwas bursztynowy E363

Pochodzenie:
Naturalny kwas występujący w większości owoców i warzyw. Na skalę handlową produkowany z kwasu octowego.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Regulator kwasowości i wzmacniacz smaku.

Produkty:
Produkty cukiernicze, piekarnicze, itp.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Bez ograniczeń.

Efekty uboczne:
Brak, jest metabolizowany przez organizm (naturalny składnik każdej komórki organizmu).

Kwas chlorowodorowy (kwas solny) E507

Pochodzenie:
Naturalny kwas, występuje także w żołądku. Wytwarzany z soli i kwasu siarkowego.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Regulator kwasowości.

Produkty:
Sery, piwo

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Nie określono.

Efekty uboczne:
Nie są znane.

Kwas cholowy 1000

Pochodzenie: Naturalny składnik żółci wszystkich kręgowców. Ekstrahowany z żółci krów, ale może być również produkowany syntetycznie.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Emulgator

Produkty:
Proszek jajeczny

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Maksymalnie 1,25 mg/kg masy ciała

Efekty uboczne:
Nieznane

Kwas cytrynowy E330

Pochodzenie:
Kwas cytrynowy jest naturalnym składnikiem każdego żywego organizmu, pełni ważną rolę w metabolizmie. Duże ilości kwasu cytrynowego znajdują się w owocach cytrusowych, kiwi, truskawkach i w wielu innych owocach. Na skalę rynkową produkowany jest przez fermentację melasy za pomocą pleśni Aspergillus Niger.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Kwas cytrynowy pełni wiele funkcji - podwyższa aktywność wielu przeciwutleniaczy, ale sam nim nie jest. Wykorzystywany jest głównie jako regulator kwasowości oraz jako składnik aromatów. Wzmacnia strukturę żelu w marmoladach oraz redukuje enzymatyczne brunatnienie owoców i produktów owocowych.

Produkty:
Wiele różnych produktów.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Bez ograniczeń

Efekty uboczne:
Kwas cytrynowy i cytryniany są naturalnymi składnikami ciała. Ulegają rozkładowi i są przyswajane przez organizm bez żadnych efektów ubocznych. Rzadko zdarzają się reakcje pseudo- alergiczne (nietolerancje). Osoby z nietolerancją powinny unikać spożywania wszelkich miękkich owoców, jagód i wytwarzanych z nich produktów. Kwas cytrynowy nie powoduje raka

Kwas fosforowy E338

Pochodzenie:
Naturalny składnik wielu owoców i warzyw. Na skalę handlową produkowany z fosforanu wydobywanego w USA.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Regulator kwasowości oraz czynnik chelatujący (wiązanie jonów metali). Kilka innych bardzo specyficznych funkcji to: zwiększa transport soli w mięsie oraz działa jako przeciwutleniacz.

Produkty:
Wiele produktów, głównie cola, produkty mięsne i sery.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Maksymalnie 70 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Fosforany to sole niezbędne w organizmie. W celu ograniczenia ewentualnego niedoboru wapnia, należy ograniczyć spożycie fosforanów, ponieważ tworzą one związki chemiczne z wapniem. Nie wywołuje efektów ubocznych.

Kwas fumarowy E297

Pochodzenie:
Kwas fumarowy jest kwasem naturalnie występującym w wielu owocach i warzywach. Przemysłowo uzyskiwany poprzez fermentację cukrów przy pomocy grzybów, lub też poprzez syntezę chemiczną. Jest częścią metabolizmu w każdej żywej komórce.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Używany jako kwas i stabilizator strukturalny w szerokim zakresie produktów, a także jako źródło kwasu w proszku do pieczenia.

Produkty:
Szerokie spektrum produktów.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Bez ograniczeń.

Efekty uboczne:
Nie wykryto.

Kwas izoaskorbinowy E315

Pochodzenie:
Syntetyczny izomer witaminy C, jego aktywność wynosi 1/20 aktywności witaminy C.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Przeciwutleniacz.

Produkty:
Wiele produktów.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Bez ograniczeń.

Efekty uboczne:
Nie wykryte w stosowanych stężeniach.

Kwas jabłkowy E296

Pochodzenie:
Kwas jabłkowy jest kwasem naturalnym, obecnym w większości owoców oraz w wielu warzywach. Przemysłowo wytwarzany poprzez syntezę chemiczną. Jest częścią metabolizmu każdej żywej komórki.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Używany jako kwas, związek aromatyzujący oraz stabilizator koloru w sokach: jabłkowym i winogronowym.

Produkty:
Szerokie spektrum produktów.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Bez ograniczeń.

Efekty uboczne:
Nie wykryto. Wysokie stężenia nie są dozwolone w żywności przeznaczonej dla małych dzieci w związku z brakiem u tej grupy zdolności metabolizmu dużych ilości kwasu jabłkowego.

Kwas metawinowy E353

Pochodzenie:
Kwas, występuje w trzcinie cukrowej, wytwarzany z glukozy.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Regulator kwasowości i substancja wiążąca (chelatująca) jony metali.

Produkty:
Wino, soki owocowe, itd.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Maksymalnie 30 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Nieznane, rozkładany w organizmie do kwasu winowego.

Kwas mlekowy E270

Pochodzenie:
Naturalny kwas produkowany przez bakterie w żywności poddanej fermentacji. Wszystkie produkty poddane fermentacji zawierają duże ilości kwasu mlekowego. Przemysłowo wytwarzany przez fermentację bakteryjną skrobi i melasy. Produkowany jest także w dużych ilościach przez bakterie zasiedlające jelito grube.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Kwas mlekowy i mleczany są używane jako środki konserwujące, głównie przeciw drożdżom i grzybom. Używa się ich także by zwiększyć trwałość produktów ziemniaczanych, ponieważ zwiększa on trwałość przeciwutleniaczy i pektyn.

Produkty:
Szerokie spektrum (kwaśnych) produktów.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Bez ograniczeń.

Efekty uboczne:
Brak efektów ubocznych u dorosłych. D- lub DL-mleczany (stereoizomery) nie powinny być podawane niemowlętom i małym dzieciom, ponieważ dzieci nie mają jeszcze rozwiniętych odpowiednich enzymów, które w wątrobie rozkładają te formy mleczanów.

Kwas nikotynowy 375

Niacyna, witamina B3.

Pochodzenie:
Naturalny związek obecny w wielu produktach. Na skalę handlową produkowany z nikotyny.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Przeciwutleniacz i stabilizator barwy.

Produkty:
Chleb, płatki zbożowe, itp.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Nie określono.

Efekty uboczne:
Żadne, jeśli stosowany według zaleceń.

Kwas octowy E260

Kwas etanowy

Pochodzenie:
Naturalny kwas, obecny w większości owoców. Produkowany podczas fermentacji bakteryjnej a zatem jest obecny we wszystkich produktach, w których miała miejsce fermentacja. Przemysłowo wytwarzany poprzez bakteryjną fermentację cukru, melasy lub alkoholu, lub też poprzez syntezę chemiczną z aldehydu octowego.

Rola i właściwości:
Kwas octowy jest używany jako środek konserwujący przeciw bakteriom i grzybom. Dodawany do majonezu by zwiększyć inaktywację Salmonelli. Największą skuteczność wykazuje przy niskim pH. Może być używany jako bufor w kwaśnych produktach, a także jako składnik zapachowy.

Produkty:
Szerokie spektrum (kwaśnych) produktów.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Bez ograniczeń.

Efekty uboczne:
Brak; jest on normalnym składnikiem wszystkich komórek. Powinien być unikany przez osoby cierpiące na nietolerancję octu (bardzo rzadka przypadłość).

Kwas propionowy E280

Pochodzenie:
Naturalny kwas obecny w małych ilościach w wielu produktach, czasem w dużych stężeniach wytwarzany jest przez bakterie w produktach poddanych fermentacji, jak np. ser szwajcarski. Jest także wytwarzany w dużych ilościach przez bakterie w jelicie grubym. Jest on także składnikiem potu.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Kwas propionowy i propioniany używane są jako środki konserwujące, głównie przeciw grzybom. E280 jest często używany w pieczywie by zapobiec rozkładowi bakteryjnemu. Z powodu intensywnego zapachu ma ograniczone zastosowanie.

Produkty:
Pieczywo, mięso, wyroby mięsne, pizza itp.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Bez ograniczeń.

Efekty uboczne:
Brak; propionian jest normalnym krótkim kwasem tłuszczowym i jest zużywany w wielu reakcjach metabolicznych w organizmie.

Kwas siarkowy E513

Pochodzenie:
Wytwarzany z dwutlenku siarki, tlenu oraz wody.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Kwas i regulator kwasowości.

Produkty:
Piwo i sery.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Nie określono.

Efekty uboczne:
Brak po spożyciu w ilościach stosowanych w żywności.

Kwas sorbowy E200

Kwas trans-2, 4-heksadienowy; kwas 2-propenyloakrylowy

Pochodzenie:
Kwas sorbowy naturalnie występuje w owocach europejskiej jarzębiny (Sorbus aucuparia), od której wywodzi się nazwa kwasu. Przemysłowo uzyskiwany na drodze różnych metod chemicznych.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Kwas sorbowy jest środkiem konserwującym głównie przeciwko grzybom i drożdżom. Nie jest skuteczny przeciwko bakteriom. Optymalne działanie występuje przy pH poniżej 6,5 (kwaśna i lekko kwaśna żywność).

Produkty:
Kwas sorbowy jest używany w szerokim spektrum produktów, takich jak jogurt i inne fermentowane produkty mleczne, sałatki owocowe, wyroby cukiernicze, lemoniada, sery, chleb żytni, ciastka i pieczywo, pizza, skorupiaki, sok cytrynowy, wino, alkoholowy napój jabłkowy (jabłecznik) i zupy.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Do 25 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Brak w stosowanym stężeniu. Tylko nieliczny procent ludzi wykazuje delikatną pseudo-alergiczną reakcję.

Kwas tiodipropionowy 388

Pochodzenie:
Związek syntetyczny.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Przeciwutleniacz.

Produkty:
Oleje i tłuszcze, głównie stosowany w kosmetykach.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Maksymalnie 3 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Nie znane przy zalecanym stosowaniu.

Kwas tiodwupropionowy 313

Pochodzenie:
Syntetyczny środek przeciwutleniający.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Przeciwutleniacz w produktach tłuszczowych, dodawany w celu ograniczenia jełczenia tłuszczów.

Produkty:
Oleje i tłuszcze, (kosmetyki).

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Maksymalnie 3 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Żadne w stosowanych stężeniach.

Kwas winowy E334

Pochodzenie:
Naturalny kwas występujący w wielu owocach, głównie w winogronach. Na skalę rynkową produkowany z odpadów powstałych w produkcji wina (np. skórki winogron).

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Regulator kwasowości i wzmacniacz aromatów owocowych. Stabilizator barwy w owocach i produktach owocowych.

Produkty:
Wiele produktów, głównie cukierniczych, napoje bezalkoholowe, wino oraz marmolady.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Maksymalnie 30 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Nie jest metabolizowany przez organizm, jest wydalany wraz z moczem bez żadnych efektów ubocznych.

L
Lecytyny E322

E322(i) częściowo zhydrolizowana lecytyna

Fosfatydylocholina

Pochodzenie:
Nazwa „lecytyna” dotyczy grupy związków występujących w każdym żywym organizmie, które stanowią część ściany komórkowej. Na skalę handlową lecytyna jest pozyskiwana (głównie) z nasion soji lub żółtka jaja kurzego. Skład chemiczny produktów pozyskanych z tych dwóch źródeł jest odmienny, więc zastosowanie lecytyny jest także różne.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Emulgator i stabilizator emulsji typu olej w wodzie i woda w oleju. Często używany do zmiękczania czekolady.

Produkty:
Wiele produktów.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Bez ograniczeń

Efekty uboczne:
Lecytyna jest naturalnym składnikiem ściany komórkowej i jest rozkładana i wykorzystywana przez organizm bez żadnych efektów ubocznych.

Likopen E160d

Pochodzenie:
Naturalny barwnik, obecny w wielu żółtych i czerwonych roślinach i owocach. W celach przemysłowych wyodrębniany z pomidorów.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Ciemno czerwony barwnik stosowany w przemyśle spożywczym.

Produkty:
Wiele różnych produktów.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Nieokreślone.

Efekty uboczne:
Nieznane.

Lizozym E1105

Pochodzenie:
Enzym będący naturalnym składnikiem łez, śliny, krwi oraz (ludzkiego) mleka. W przemyśle produkowany z kurzych jaj bądź przez bakterie.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Konserwant; rozkłada ścianę komórkową bakterii.

Produkty:
Żywność dla niemowląt, preparaty farmaceutyczne

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Nie określono

Efekty uboczne:
Lizozym jest białkiem, a każde białko może wywoływać alergie.

Luteina E161b

Pochodzenie:
Naturalny barwnik występujący w wielu roślinach. W produkcji wytwarzany z traw

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Żółty barwnik żywności, słabo rozpuszczalny w wodzie

Produkty:
Rzadko używany, stosowany do zup i napojów alkoholowych.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Nieokreślona

Efekty uboczne:
Nie ma znanych skutków ubocznych

M
Maltodekstryna

Pochodzenie: Produkt enzymatycznego rozpadu skrobi. Skrobia modyfikowana.

Funkcje i cechy charakterystyczne: Emulgator, stabilizator. Polisacharyd otrzymywany ze skrobi przez częściową hydrolizę. Zastosowany rodzaj skrobi może być różny – stosuje się np. skrobię ryżową, kukurydzianą, owsianą.

Produkty: żywność dla niemowląt, produkty w proszku (w tym napoje) oraz przyprawy, słodycze, sosy, wędliny, lody, owoce w puszkach, konserwy, słodziki, suplementy diety, leki

Dopuszczalne dzienne spożycie: Nie określono

Efekty uboczne: Przy częstym spożyciu wykazuje negatywny wpływ na florę bakteryjną układu pokarmowego. Może wywoływać wzdęcia i reakcje alergiczne. Wysoki indeks glikemiczny maltodekstryny podnosi poziom cukru we krwi i sprzyja rozwojowi otyłości.

Mannitol E421

Pochodzenie:
Naturalny alkohol wielowodorotlenowy, występujący w wielu roślinach, np. w drzewach iglastych, wodorostach i grzybach. Na skalę przemysłową wytwarzany jest z glukozy.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Substancja przeciwzbrylająca, słodzik niskokaloryczny, substancja wypełniająca, itp.

Produkty:
Wyroby cukiernicze i piekarskie.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Maksymalnie 160 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Mannitol jest w dużej części absorbowany i metabolizowany w organizmie podobnie jak glukoza. Pozostała część ulega fermentacji w jelicie grubym, co może powodować wzdęcia. U osób wykazujących nietolerancję może działać jak środek przeczyszczający. Niepożądane skutki uboczne pojawiają się po spożyciu 25 - 30 gramów w pojedynczej dawce, co znacznie przewyższa ilości zwykle stosowane w produktach spożywczych.

Mączka chleba świętojańskiego E410

Pochodzenie:
Naturalny polisacharyd, produkowany z nasion drzewa świętojańskiego (Ceratonia siliqua), rosnącego głównie w rejonach Morza Śródziemnego.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Środek zagęszczający, stabilizator i emulgator.

Produkty:
Wiele różnych produktów.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Nie określono.

Efekty uboczne:
Nieznane, jeśli stosowana zgodnie z zaleceniami. W wysokich stężeniach może powodować wzdęcia (podobnie jak w przypadku innych, nietrawionych polisacharydów) powodowane fermentacją przez mikroflorę jelitową.

Mączka owsiana E411

Pochodzenie:
Naturalny polisacharyd wytwarzany z owsa.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Środek zagęszczający.

Produkty:
Praktycznie nie wykorzystywana.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Nie określono.

Efekty uboczne:
Nieznane, jeśli stosowana zgodnie z zaleceniami. W wysokich stężeniach może powodować wzdęcia (podobnie jak w przypadku innych, nietrawionych polisacharydów) powodowane fermentacją przez mikroflorę jelitową.

Metyloceluoza E461

Pochodzenie:
Metyloceluloza jest wytwarzana z celulozy, podstawowego polisacharydu wchodzącego w skład drewna i roślin. Na salę przemysłową pozyskiwana z drewna i chemicznie metylowana.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Wiele różnych zastosowań, głównie jako środek zagęszczający, ale także jako wypełniacz, błonnik pokarmowy, środek przeciwzbrylający i emulgator.

Produkty:
Wiele różnych produktów.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Nie określono.

Efekty uboczne:
Metyloceluloza jest związkiem częściowo nierozpuszczalnym, ale ulega fermentacji w jelicie grubym. Wysokie stężenia mogą spowodować problemy jelitowe, takie jak np. wzdęcia, zaparcia czy biegunkę.

Miedziowe kompleksy chlorofili E141

E141 (i) Miedziowe chlorofili
E141 (ii) Sodowe lub potasowe sole kompleksów miedziowych chlorofili
CI 75810

Pochodzenie:
Syntetyczne miedziowe kompleksy chlorofili (E140) są naturalnym zielonym barwnikiem, który występuje we wszystkich roślinach i glonach. E141 na skale produkcyjna otrzymywany jest z pokrzywy, traw i lucerny. Podczas chemicznej de-estryfikacji chlorofilu, wytwarzane są feofityny.

Funkcja i opis:
Barwi żywność na zielono. E141 (i) jest rozpuszczalny w wodzie, a E141 (ii) jest rozpuszczalny w oleju.

Produkty:
Rożne.

Dzienne spożycie:
Do 15 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Nie są znane. Miedz jest uwalniana w czasie ogrzewania E141; jakkolwiek, miedz zawarta w tym związku nie osiąga stężenia toksycznego.

Mieszanina glicerolu oraz kwasów tłuszczowych estryfikowanych kwasem mlekowymi i glikolu propylenowego 478

Pochodzenie:
Połączenie kwasu mlekowego, glicerolu, propanediolu i naturalnych tłuszczów. Normalny tłuszcz zawiera glicerol i kwasy tłuszczowe, w miejsce glicerolu podstawiony został propanediol. Tłuszcze są zwykle pochodzenia roślinnego, ale zdarza się wykorzystanie tłuszczów zwierzęcych. Produkt końcowych to mieszanina różnych substancji.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Emulgator i stabilizator.

Produkty:
Wyroby piekarnicze.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Maksymalnie 25 mg/kg masy ciała glikolu propylenowego.

Efekty uboczne:
Wszystkie składniki naturalnie występują w organizmie i ulegają rozkładowi w sposób naturalny. Wysokie stężenia glikolu propylenowego u wrażliwych osób mogą wywołać egzemę, choć zwykle powodem dolegliwości nie jest żywność.

Mleczan potasu E326

Pochodzenie:
Sól potasowa kwasu mlekowego (E270), naturalnego kwasu produkowanego przez bakterie w fermentowanej żywności. Fermentowana żywność wszelkiego rodzaju jest bardzo bogata w kwas mlekowy. Na skalę handlową wytwarzany jest przez fermentację skrobi i melasy. Jest również wytwarzana w dużych ilościach w jelicie grubym przez obecne tam bakterie.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Kwas mlekowy i mleczany są konserwantami, wstrzymującymi rozwój głównie drożdży i grzybów. Jest również wykorzystywany by zwiększyć trwałość przeciwutleniaczy i by zapobiec wysychaniu różnych produktów.

Produkty:
Sery, wyroby cukiernicze, lody, galaretki owocowe, zupy, owoce w puszkach.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Bez ograniczeń.

Efekty uboczne:
Nie ma żadnych efektów ubocznych u dorosłych. D- i DL- mleczany (izomery przestrzenne) nie powinny by podawane małym dzieciom, które nie syntetyzują jeszcze odpowiednich enzymów w wątrobie, potrzebnych w prawidłowym metabolizmie tych form mleczanów.

Mleczan sodu E325

Pochodzenie:
Sól sodowa kwasu mlekowego (E270), naturalnego kwasu wytwarzanego przez bakterie w fermentowanej żywności. Fermentowana żywność wszelkiego rodzaju jest bardzo bogata w kwas mlekowy. Na skalę handlową wytwarzany jest przez fermentację skrobi i melasy. Jest również wytwarzana w dużych ilościach w jelicie grubym przez obecne tam bakterie.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Kwas mlekowy i mleczany są konserwantami, wstrzymującymi rozwój głównie drożdży i grzybów. Jest również wykorzystywany by zwiększyć trwałość przeciwutleniaczy i by zapobiec wysychaniu różnych produktów.

Produkty:
Sery, wyroby cukiernicze, lody, galaretki owocowe, zupy, konserwy owocowe w puszkach

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Bez ograniczeń

Efekty uboczne:
Nie ma żadnych efektów ubocznych u dorosłych. D- i DL- mleczany (izomery przestrzenne) nie powinny by podawane małym dzieciom, które nie syntetyzują jeszcze odpowiednich enzymów w wątrobie, potrzebnych w prawidłowym metabolizmie tych form mleczanów.

Mleczan wapnia E327

Pochodzenie:
Sól wapniowa kwasu mlekowego (E270), naturalnego kwasu wytwarzanego przez bakterie w fermentowanych produktach spożywczych. Fermentowana żywność wszelkiego rodzaju jest bardzo bogata w kwas mlekowy. Na skalę handlową produkowany jest przez fermentację skrobi i melasy. Jest również wytwarzana w dużych ilościach w jelicie grubym przez obecne tam bakterie.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Kwas mlekowy i mleczany są konserwantami, głównie przeciwko drożdżom i grzybom. Jest również wykorzystywany by podwyższyć stabilność przeciwutleniaczy i by zapobiec wysychaniu różnych produktów.

Produkty:
Sery, wyroby cukiernicze, lody, galaretki owocowe, zupy, owoce w puszkach.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Bez ograniczeń

Efekty uboczne:
Nie ma żadnych efektów ubocznych u dorosłych. D- i DL- mleczany (izomery przestrzenne) nie powinny by podawane małym dzieciom, ponieważ nie produkują jeszcze odpowiednich enzymów w wątrobie potrzebnych w prawidłowym metabolizmie tych form mleczanów.

Mono- i diglicerydy kwasów tłuszczowych E471

Pochodzenie:
Syntetyczne tłuszcze, wytwarzane z glicerolu i naturalnych kwasów tłuszczowych, głównie pochodzenia roślinnego, ale także z tłuszczów zwierzęcych. Produkt końcowy to przeważnie mieszanina różnych substancji, o składzie zbliżonym do częściowo strawionego tłuszczu naturalnego.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Emulgator i stabilizator.

Produkty:
Wiele różnych produktów.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Nie określono.

Efekty uboczne:
Nieznane. Organizm metabolizuje je jak każdy inny tłuszcz. Związki wchodzące w skład E471 są wytwarzane w organizmie w sposób naturalny podczas procesu trawienia naturalnych tłuszczów.

Monolaurynian polioksyetylenosorbitolu (polisorbat 80) E432

Pochodzenie:
E432 to syntetyczny związek wytwarzany z tlenku etylenowego (syntetyczny związek), sorbitolu (zobacz E420) oraz kwasu laurynowego (naturalny kwas tłuszczowy).

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Emulgator

Produkty:
Lody, napoje bezalkoholowe, itd.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Maksymalnie 25 mg/kg masy ciała dla całej grupy związków od E430 do E436. Dozwolone dzienne spożycie nie zostało określone dla poszczególnych związków.

Efekty uboczne:
Żadne, jeśli stosowanie zgodnie z zaleceniami. Osoby wykazujące nietolerancję glikolu propylenowego powinny unikać również związków E430-E436.

Monolaurynian sorbitolu E493

Pochodzenie:
Wytwarzany z sorbitolu i kwasu laurynowego - kwasu tłuszczowego otrzymywanego z olejów roślinnych bądź zwierzęcych.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Emulgator i stabilizator.

Produkty:
Różne produkty.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Maksymalnie 25 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Jest rozkładany do sorbitolu i kwasu laurynowego i oba związki są metabolizowane przez organizm człowieka bez efektów ubocznych.

Monooleinian polioksyetylenosorbitolu E433

Pochodzenie:
E433 to syntetyczny związek, wytwarzany z tlenku etylenowego (syntetyczny związek), sorbitolu (zobacz E420) oraz kwasu oleinowego (naturalny kwas tłuszczowy).

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Emulgator

Produkty:
Wiele różnych produktów

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Maksymalnie 25 mg/kg masy ciała dla całej grupy związków od E430 do E436. Dozwolone dzienne spożycie nie zostało określone dla poszczególnych związków.

Efekty uboczne:
Żadne, jeśli stosowanie zgodnie z zaleceniami. Osoby wykazujące nietolerancję glikolu propylenowego powinny unikać również związków E430-E436.

Monooleinian sorbitolu E494

Pochodzenie:
Wytwarzany z sorbitolu i kwasu oleinowego - kwasu tłuszczowego otrzymywanego z olejów roślinnych bądź zwierzęcych.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Emulgator i stabilizator.

Produkty:
Różne produkty.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Maksymalnie 25 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Jest rozkładany do sorbitolu i kwasu oleinowego i oba związki są metabolizowane przez organizm człowieka bez efektów ubocznych.

Monopalmitynian polioksyetylenosorbitolu (polisorbat 40) E434

Pochodzenie:
E434 to syntetyczny związek, wytwarzany z tlenku etylenowego (syntetyczny związek), sorbitolu (zobacz E420) oraz kwasu palmitynowego (naturalny kwas tłuszczowy).

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Emulgator

Produkty:
Ciasta

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Maksymalnie 25 mg/kg masy ciała dla całej grupy związków od 430-E436. Ograniczenie to nie zostało określone dla poszczególnych związków.

Efekty uboczne:
Żadne, jeśli stosowanie zgodnie z zaleceniami. Osoby wykazujące nietolerancję glikolu propylenowego powinny unikać również związków 430-E436.

Monopalmitynian sorbitolu E495

Pochodzenie:
Wytwarzany z sorbitolu i kwasu palmitynowego - kwasu tłuszczowego otrzymywanego z olejów roślinnych bądź zwierzęcych.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Emulgator i stabilizator.

Produkty:
Różne produkty.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Maksymalnie 25 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Jest rozkładany do sorbitolu i kwasu palmitynowy i oba związki są metabolizowane przez organizm człowieka bez efektów ubocznych.

Monostearynian polioksyetylenosorbitolu (polisorbat 60) E435

Pochodzenie:
E435 to syntetyczny związek, wytwarzany z tlenku etylenowego (syntetyczny związek), sorbitolu (zobacz E420) oraz kwasu stearynowego (naturalny kwas tłuszczowy).

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Emulgator

Produkty:
Wiele różnych produktów

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Maksymalnie 25 mg/kg masy ciała dla całej grupy związków od E430 do E436. Dozwolone dzienne spożycie nie zostało określone dla poszczególnych związków.

Efekty uboczne:
Żadne, jeśli stosowanie zgodnie z zaleceniami. Osoby wykazujące nietolerancję glikolu propylenowego powinny unikać również związków E430-E436.

Monostearynian sorbitolu E491

Pochodzenie:
Wytwarzany z sorbitolu i kwasu stearynowego - kwasu tłuszczowego otrzymywanego z olejów roślinnych bądź zwierzęcych.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Emulgator i stabilizator.

Produkty:
Różne produkty.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Maksymalnie 25 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Jest rozkładany do sorbitolu i kwasu stearynowgo i oba związki są metabolizowane przez organizm człowieka bez efektów ubocznych.

N
Nierozpuszczalny poliwinylopirolidon (PVP) E1202

Pochodzenie:
Polimer syntetyczny

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Stabilizator; jest również wykorzystywany w produkcji tabletek farmaceutycznych.

Produkty:
Wino, piwo, środki farmaceutyczne

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Nie określono

Efekty uboczne:
Nieznane

Nizyna E234

Pochodzenie:
Nizyna jest polipeptydem (krótkim białkiem), antybiotykiem wytwarzanym przez bakterie Lactococcus lactis , które zwykle wykorzystywane są w produkcji sera.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Używana jako środek ochronny przeciwko gram-dodatnim, psującym żywność bakteriom.

Produkty:
Ser, śmietanka, owoce w puszce, itp.

Dopuszczalne codzienne spożycie:
Do 33000 jednostek/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Jest ona traktowana przez organizm jak białko i przyswajana przez jelito cienkie.

O
Octan potasu E261

Pochodzenie:
Sól potasowa kwasu octowego, naturalnego kwasu obecnego w większości owoców. Produkowany podczas fermentacji bakteryjnej a zatem jest obecny we wszystkich produktach, w których miała miejsce fermentacja. Przemysłowo wytwarzany poprzez bakteryjną fermentację cukru, melasy lub alkoholu, lub też poprzez syntezę chemiczną z aldehydu octowego.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Octany używane są jako środki konserwujące oraz jako bufory.

Produkty:
Szerokie spektrum produktów.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Bez ograniczeń.

Efekty uboczne:
Brak; jest on normalnym składnikiem wszystkich komórek. Powinien być unikany przez osoby cierpiące na nietolerancję octu (bardzo rzadka przypadłość).

Octan sodu E262

E262 (i)octan sodu
E262 (ii) Dioctan sodu (mieszanina octanu sodu i kwasu octowego)

Pochodzenie:
Sól sodowa kwasu octowego, naturalnego kwasu obecnego w większości owoców. Produkowany podczas fermentacji bakteryjnej, a zatem jest obecny we wszystkich produktach, w których miała miejsce fermentacja. Przemysłowo wytwarzany poprzez bakteryjną fermentację cukru, melasy lub alkoholu, lub też poprzez syntezę chemiczną z aldehydu octowego.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Octany są używane jako środki konserwujące i bufory.

Produkty:
Szerokie spektrum produktów.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Do 15 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Brak; jest on normalnym składnikiem wszystkich komórek. Powinien być unikany przez osoby cierpiące na nietolerancję octu (bardzo rzadka przypadłość).

Octan wapnia E263

Pochodzenie:
Sól wapniowa kwasu octowego, naturalnego kwasu obecnego w większości owoców. Produkowany podczas fermentacji bakteryjnej, a zatem obecny we wszystkich produktach, w których miała miejsce fermentacja. Przemysłowo wytwarzany poprzez bakteryjną fermentację cukru, melasy lub alkoholu, lub też poprzez syntezę chemiczną z aldehydu octowego.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Octany używane są jako środki konserwujące oraz jako bufory. Octan wapnia jest głównie używany przeciw niektórym organizmom tworzącym zarodniki w chlebie.

Produkty:
Chleb i pieczywo.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Bez ograniczeń.

Efekty uboczne:
Brak; jest on normalnym składnikiem wszystkich komórek. Powinien być unikany przez osoby cierpiące na nietolerancję octu (bardzo rzadka przypadłość).

Oksystearyna 387

Pochodzenie:
Mieszanina glicerydów kwasu stearynowego i innych kwasów tłuszczowych.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Substancja wiążąca (chelatująca) jony metali i stabilizator (zapobiega krystalizacji tłuszczów i olejów).

Produkty:
Oleje i tłuszcze, cukier, produkty drożdżowe, itd.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Maksymalnie 25 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Żadne, jeśli stosowane według zaleceń. Organizm rozkłada ją jak tłuszcz.

Olej palmowy - utwardzony

Pochodzenie:

Uzyskuje się go z miąższu owoców palmy oleistej (olejowca gwinejskiego). Podczas rafinacji usuwane są karotenoidy i większość przeciwutleniaczy, a naturalna, pomarańczowa barwa oleju zmienia się na jasnożółtą. Proces utwardzania (uwodornienia) powoduje zmianę konsystencji oleju na stałą. W jego trakcie powstają też szkodliwe dla zdrowia tłuszcze trans.

Funkcje i cechy charakterystyczne:

Substancja wiążąca, stabilizator

Produkty:

słodycze, tłuszcze do smarowania, czekolada do pieczywa, dania typu fastfood

Dopuszczalne dzienne spożycie: 2g

Efekty uboczne:

Zwiększone spożycie tłuszczów trans zmienia właściwości błon komórkowych: zmniejsza ich płynność, elastyczność i przepuszczalność. Tłuszcze trans wykazują silne działanie miażdżycorodne i podnoszą ryzyko incydentów sercowo-naczyniowych, ponieważ zwiększają poziom złego cholesterolu LDL i obniżają poziom dobrego HDL, podnoszą również poziom trójglicerydów. Zaburzenie proporcji między cholesterolem HDL a LDL istotnie przyczynia się do zwiększenia ryzyka choroby wieńcowej. Utwardzone tłuszcze

roślinne, zawierające tłuszcze trans, wykazują gorsze działanie na układ sercowo-naczyniowy niż nasycone tłuszcze zwierzęce. Spożycie kwasów tłuszczowych trans zwiększa masę ciała i przyrost tkanki tłuszczowej, głównie brzusznej. Obecność w diecie tłuszczów trans obniża wrażliwość komórek na insulinę. Zwiększona produkcja insuliny przez trzustkę prowadzi do nagromadzenia się lipidów w tkance tłuszczowej, wzrostu insulinooporności i może spowodować rozwinięcie się cukrzycy typu II.

Olej rzepakowy - utwardzony

Pochodzenie:

Uzyskuje się go z rzepaku. Podczas rafinacji usuwanych jest większość przeciwutleniaczy. Proces utwardzania (uwodornienia) powoduje zmianę konsystencji oleju na stałą. W jego trakcie powstają też szkodliwe dla zdrowia tłuszcze trans.


Funkcje i cechy charakterystyczne:
Substancja wiążąca, stabilizator

Produkty:
słodycze, tłuszcze do smarowania, czekolada do pieczywa, płatki śniadaniowe, dania typu fastfood

Dopuszczalne dzienne spożycie:
ok. 2g

Efekty uboczne:

Zwiększone spożycie tłuszczów trans zmienia właściwości błon komórkowych: zmniejsza ich płynność, elastyczność i przepuszczalność. Tłuszcze trans wykazują silne działanie miażdżycorodne i podnoszą ryzyko incydentów sercowo-naczyniowych, ponieważ zwiększają poziom złego cholesterolu LDL i obniżają poziom dobrego HDL, podnoszą również poziom trójglicerydów. Zaburzenie proporcji między cholesterolem HDL a LDL istotnie przyczynia się do zwiększenia ryzyka choroby wieńcowej. Utwardzone tłuszcze roślinne, zawierające tłuszcze trans, wykazują gorsze działanie na układ sercowo-naczyniowy niż nasycone tłuszcze zwierzęce. Spożycie kwasów tłuszczowych trans zwiększa masę ciała i przyrost tkanki tłuszczowej, głównie brzusznej. Obecność w diecie tłuszczów trans obniża wrażliwość komórek na insulinę. Zwiększona produkcja insuliny przez trzustkę prowadzi do nagromadzenia się lipidów w tkance tłuszczowej, wzrostu insulinooporności i może spowodować rozwinięcie się cukrzycy typu II.

P
Palmitynian askorbylu E304

Pochodzenie:
Połączenie kwasów tłuszczowych z kwasem askorbinowym (witamina C, a n aturalny kwas), który występuje w większości owoców i warzyw. Kwas palmitynowy jest produkowany z tłuszczu.

Funkcja i opis:
Przeciwutleniacz w produktach tłuszczowych, dodawany zwłaszcza do olejów roślinnych, które zawierają duże ilości nienasyconych kwasów tłuszczowych, by zapobiec ich jełczeniu. Używany także w barwnikach żywności E160 i E161, by zapobiec ich utlenianiu.

Produkty:
Wiele rożnych produktów tłuszczowych.

Dzienne spożycie: Do 1.25 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Brak efektów ubocznych w stosowanym stężeniu.

Para-hydroksybenzoesan etylu E214

Etyl oparaben; Ripagin A; Sorbol A

Pochodzenie:
Syntetyczny ester etylowy kwasu benzoesowego. Kwas benzoesowy, benzoesany i estry kwasu benzoesowego powszechnie występują w owocach, szczególnie w jagodach. Żurawina jest bardzo bogatym źródłem kwasu benzoesowego. Oprócz owoców, występuje w grzybach, cynamonie, goździkach i niektórych produktach mlecznych (jako efekt fermentacji bakteryjnej). Dla celów przemysłowych, kwas benzoesowy jest chemicznie przygotowywany z toluenu, a potem estryfikowany.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Kwas benzoesowy i benzoesany są używane jako środki konserwujące, zarówno przeciwko drożdżom, jak i bakteriom. Nie są skuteczne przeciw bakteriom. Aktywność nie zależy od kwasowości produktu. Estry kwasu benzoesowego są słabo rozpuszczalne, przez co ograniczone jest ich zastosowanie.

Produkty:
Estry kwasu benzoesowego są używane w szerokim spektrum produktów żywnościowych i kosmetykach.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Do 10 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Brak efektów ubocznych w stosowanym stężeniu. U niektórych ludzi estry kwasu benzoesowego mogą uwalniać histaminę i w ten sposób być przyczyną pseudo-alergicznych reakcji. Obecność E214 w kosmetykach może wywoływać reakcje alergiczne, które nie są związane z żywnością.

Para-hydroksybenzoesan metylu E218

Metyl oparaben; Nipagine M; Tegosept M

Pochodzenie:
Syntetyczny ester etylowy kwasu benzoesowego. Kwas benzoesowy, benzoesany i estry kwasu benzoesowego powszechnie występują w owocach, szczególnie w jagodach. Żurawina jest bardzo bogatym źródłem kwasu benzoesowego. Oprócz owoców, występuje w grzybach, cynamonie, goździkach i niektórych produktach mlecznych (jako efekt fermentacji bakteryjnej). Dla celów przemysłowych, kwas benzoesowy jest chemicznie przygotowywany z toluenu, a potem estryfikowany.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Kwas benzoesowy i benzoesany są używane jako środki konserwujące przeciwko drożdżom i grzybom. Nie są skuteczne przeciw bakteriom. Aktywność nie zależy od kwasowości produktu. Estry kwasu benzoesowego są słabo rozpuszczalne, przez co ograniczone jest ich zastosowanie.

Produkty:
Estry kwasu benzoesowego są używane w szerokim spektrum produktów żywnościowych i kosmetykach.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Do 10 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Brak efektów ubocznych w stosowanych stężeniach. U niektórych ludzi estry kwasu benzoesowego mogą uwalniać histaminę i w ten sposób być przyczyną pseudo-alergicznych reakcji. Obecność E218 w kosmetykach może wywoływać reakcje alergiczne, które nie są związane z żywnością.

Para-hydroksybenzoesan propylu E216

Propyl oparaben; Nipasol; Sorbol P

Pochodzenie:
Syntetyczny ester etylowy kwasu benzoesowego. Kwas benzoesowy, benzoesany i estry kwasu benzoesowego powszechnie występują w owocach, szczególnie w jagodach. Żurawina jest bardzo bogatym źródłem kwasu benzoesowego. Oprócz owoców, występuje w grzybach, cynamonie, goździkach i niektórych produktach mlecznych (jako efekt fermentacji bakteryjnej). Dla celów przemysłowych, kwas benzoesowy jest chemicznie przygotowywany z toluenu, a potem estryfikowany.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Kwas benzoesowy i benzoesany są używane jako środki konserwujące, zarówno przeciwko drożdżom, jak i grzybom. Nie są skuteczne przeciw bakteriom. Aktywność nie zależy od kwasowości produktu. Estry kwasu benzoesowego są słabo rozpuszczalne, przez co ograniczone jest ich zastosowanie.

Produkty:
Estry kwasu benzoesowego są używane w szerokim spektrum produktów żywnościowych i kosmetykach.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Do 10 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Brak efektów ubocznych w stosowanych stężeniach. U niektórych ludzi estry kwasu benzoesowego mogą uwalniać histaminę i w ten sposób być przyczyną pseudo-alergicznych reakcji. Obecność E216 w kosmetykach może wywoływać reakcje alergiczne, które nie są związane z żywnością.

Pąs 4R E124

Czerwona żywność 7, 16255, Czerwień koszenilowa A

Pochodzenie:
Syntetyczny barwnik azowy.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Czerwony barwnik żywności. Bardzo dobrze rozpuszcza się w wodzie.

Produkty:
Występuje w wielu produktach.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Do 4 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Ponieważ jest to barwnik azowy, może wywoływać nietolerancję u ludzi nie tolerujących salicylanów. Dodatkowo jest czynnikiem uwalniającym histaminę i może nasilać objawy astmy. W połączeniu z benzoesanem wpływa na nadmierną aktywność dzieci.

Pektyny E440

E440a (i): Pektyna
E440a (ii): Pektynian sodu
E440a (iii): Pektynian potasu
E440a (iv): Pektynian amonu
E440b Pektyna amidowana

Pochodzenie:
Naturalnie występujący w wielu owocach kwasowy polisacharyd, przede wszystkim w jabłkach, pigwach i pomarańczach. Na skalę przemysłową produkowany jest z pulpy jabłkowej i skórek pomarańczy. Pektyniany sodu, potasu i amonu to sole pektyny. Pektyna amidowana jest wytwarzana w reakcji pektyny z amoniakiem. W rezultacie, na bocznych łańcuchach kwasu powstają grupy amidowe.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Środek zagęszczający, emulgator, stabilizator, itp.

Produkty:
Marmolady, galaretki owocowe i sosy, wiele innych produktów.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Nie określono.

Efekty uboczne:
Pektyna spełnia funkcje środka zagęszczającego; dlatego może powodować problemy jelitowe, gdy spożywana w zbyt dużych ilościach. Jest także wykorzystywana do produkcji dietetycznej żywności, ponieważ obniża łaknienie. Może ulec fermentacji w jelicie grubym wywołując wzdęcia.

Pimarycyna E235

Natamycyna

Pochodzenie:
Antybiotyk produkowany przez bakterie Streptomyces natalensis i S. chattanoogensis .

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Używany jako konserwant, głównie przeciw grzybom.

Produkty:
Ser, wyroby mięsne (powierzchnia zewnętrzna), itp.

Dopuszczalne codzienne spożycie:
Do 0.3 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Jest metabolizowana przez wątrobę i wydalana z organizmu. Brak efektów ubocznych w stosowanych stężeniach.

Polidekstroza (spolimeryzowana glukoza) E1200

Pochodzenie:
Polimer glukozy zawierający sorbit. Wytwarzany poprzez ogrzewanie dekstrozy (glukozy) w obecności sorbitu i kwasu cytrynowego.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Środek zagęszczający i substancja wypełniająca. Wiąże wodę i chroni przed uszkodzeniami spowodowanymi zamrażaniem.

Produkty:
Wiele różnych produktów

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Nie określono

Efekty uboczne:
Nie stwierdzono przy normalnym spożyciu, w wysokich dawkach (powyżej 90 gramów) działa jak środek przeczyszczający.

Polifosforany E452

E452 (i) Polifosforan sodowy (wcześniej E450 c(i))
E452 (ii) Polifosforan potasowy (wcześniej E450(ii))
E452 (iii) Polifosforan sodowo-wapniowy
E452 (iv) Polifosforan wapnia (również E544)
E452 (v) Polifosforan amonowy (wcześniej E450c(i))

Pochodzenie:
Sole sodowe, potasowe i wapniowe kwasu fosforowego. Wytwarzane syntetycznie z odpowiednich węglanów i kwasu fosforowego.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Substancje maskujące jony (wiążą metale), stabilizatory i emulgatory. Również jako substancje wiążące wodę podczas procesów przetwórczych i przechowywania.

Produkty:
Wiele różnych produktów

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Maksymalnie 70 mg/kg masy ciała (wszystkie dodatki do żywności zawierające fosforany-łącznie).

Efekty uboczne:
Wysokie stężenia fosforanów mogą zakłócać niektóre procesy metaboliczne, ponieważ fosforan odgrywa ważną rolę w ogólnym metabolizmie. Nadmiar difosforanów może uszkodzić nerki. Fosforany wiążąc się z wapniem mogą wpływać na zmniejszenie gęstości kości i tym samym zwiększenie ryzyka wystąpienia osteoporozy.

Polirycynoleinian poliglicerolu E476

Pochodzenie:
Połączenie poliglicerolu i olejku rycynowego (otrzymywany z drzewa Ricinus sp. ) . Naturalny tłuszcz zawiera glicerol i kwasy tłuszczowe i do nich dołączony jest dodatkowy glicerol. Produkt końcowych to mieszanina różnych substancji.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Emulgator i stabilizator.

Produkty:
Wyroby piekarnicze.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Maksymalnie 7,5 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Żadne nie znane.

Poliwinylopirolidon (PVP) E1201

Pochodzenie:
Polimer syntetyczny

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Środek zagęszczający, substancja klarująca, stabilizator. Wykorzystywany w produkcji tabletek farmaceutycznych.

Produkty:
Smaki i aromaty, środki farmaceutyczne

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Maksymalnie 50 mg/kg masy ciała

Efekty uboczne:
Nieznane

Propionian potasu E283

Pochodzenie:
Sól potasowa kwasu propionowego, naturalnego kwasu obecnego w małych ilościach w wielu produktach, czasem w dużych stężeniach wytwarzany jest przez bakterie w produktach poddanych fermentacji, jak np. ser szwajcarski. Jest także wytwarzany w dużych ilościach przez bakterie w jelicie grubym.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Kwas propionowy i propioniany są używane jako środki konserwujące, głównie przeciw grzybom.

Produkty:
Pieczywo.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Bez ograniczeń.

Efekty uboczne:
Brak; propionian jest normalnym krótkim kwasem tłuszczowym i jest zużywany w wielu reakcjach metabolicznych w organizmie.

Propionian sodu E281

Pochodzenie:
Sól sodowa kwasu propionowego, naturalnego kwasu obecnego w małych ilościach w wielu produktach, czasem w dużych stężeniach wytwarzany jest przez bakterie w produktach poddanych fermentacji, jak np. ser szwajcarski. Jest także wytwarzany w dużych ilościach przez bakterie w jelicie grubym.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Kwas propionowy i propioniany są używane jako środki konserwujące, głównie przeciw grzybom.

Produkty:
Pieczywo i ciastka z czekoladą.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Bez ograniczeń.

Efekty uboczne:
Brak; propionian jest normalnym krótkim kwasem tłuszczowym i jest zużywany w wielu reakcjach metabolicznych w organizmie.

Propionian wapnia E282

Pochodzenie:
Sól wapniowa kwasu propionowego, naturalnego kwasu obecnego w małych ilościach w wielu produktach, czasem w dużych stężeniach wytwarzany jest przez bakterie w produktach poddanych fermentacji, jak np. ser szwajcarski. Jest także wytwarzany w dużych ilościach przez bakterie w jelicie grubym.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Kwas propionowy i propioniany są używane jako środki konserwujące, głównie przeciw grzybom.

Produkty:
Pieczywo.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Bez ograniczeń.

Efekty uboczne:
Brak; propionian jest normalnym krótkim kwasem tłuszczowym i jest zużywany w wielu reakcjach metabolicznych w organizmie.

R
Rodoksantyna E161f

Pochodzenie:
Naturalny barwnik obecny w roślinach i ptakach. Na skale produkcyjna otrzymywany z rożnych gatunków roślin.

Funkcja i opis:
Barwi żywność na żółto. Słabo rozpuszczalny w wodzie .

Produkty:
Rzadko używany.

Dzienne spożycie: Do 5 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Brak efektów ubocznych.

Rubiksantyna E161d

Pochodzenie:
Naturalny barwnik obecny w roślinach. Na skale produkcyjna otrzymywany z roślin z rodziny Rosa .

Funkcja i charakterystyka:
Barwi żywność na żółto. Słabo rozpuszczalny w wodzie.

Produkty:
Rzadko używany.

Dzienne spożycie: Do 5 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Brak efektów ubocznych.

Wymagania dietetyczne:
Brak; E161d może być spożywane przez wszystkie grupy religijne, wegan i wegetarian.

Ryboflawina E101

E101 (i): Ryboflawina
E101 (ii): Ryboflawina Ryboflawina - 5 '- fosforan sodu (zwana również E106)
Witamina B2, laktoflawina

Pochodzenie:
Naturalny barwnik obecny w żywności np: mleko, jaja, wątroba i warzywa. Komercyjnie produkowana z drożdży, także otrzymywana syntetycznie.

Funkcja i opis:
Barwi żywność na żółto, sylabo rozpuszczana w wodzie.

Produkty:
Różne

Dzienne spożycie:
Do 0.5 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Nie odnotowano efektów ubocznych po spożyciu w ilości obecnej w żywności.

Ryboflawina E106

E101 (i): Ryboflawina
E101 (ii): Ryboflawina Ryboflawina - 5 '- fosforan sodu (zwana również E106)
Witamina B2, laktoflawina

Pochodzenie:
Naturalny barwnik obecny w żywności np: mleko, jaja, wątroba i warzywa. Komercyjnie produkowana z drożdży, także otrzymywana syntetycznie.

Funkcja i opis:
Barwi żywność na żółto, sylabo rozpuszczana w wodzie.

Produkty:
Różne

Dzienne spożycie:
Do 0.5 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Nie odnotowano efektów ubocznych po spożyciu w ilości obecnej w żywności.

Rybonukleotydy disodowe (dwusodowe) E635

Pochodzenie: Mieszanina soli disodowych kwasów inozylowego i guanozylowego.

Funkcje i cechy charakterystyczne: Wzmacniacz smaku

Produkty: Wiele różnych produktów.

Dopuszczalne dzienne spożycie: Nie określono.

Efekty uboczne: Rybonukleotydy disodowe zaliczane są do substancji nieszkodliwych, ale nadmierne spożywanie produktów, do których dodano te związki, może spowodować nadpobudliwość, opuchliznę warg, gardła lub języka. Nie powinny być dodawane do żywności dla niemowląt.

S
Sacharoglicerydy E474

Pochodzenie:
Estry cukrów i tłuszczów, wytwarzane z cukru i naturalnych tłuszczów. Zwykle stosuje się tłuszcze pochodzenia roślinnego, ale zdarza się wykorzystanie tłuszczów zwierzęcych. Produkt końcowych to mieszanina różnych substancji.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Emulgator i stabilizator.

Produkty:
Wiele różnych produktów.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
16 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Brak; substancja jest rozkładana do cukrów i tłuszczów. Organizm metabolizuje wszystkie składniki E474 tak samo jak cukier i tłuszcz.

Sacharynian sodu E954

Pochodzenie:
syntetyczna substancja słodząca

Funkcje i cechy charakterystyczne:

Sól sodowa sacharyny. Sztuczna substancja słodząca ok. 300 razy słodsza niż cukier.

Produkty:
słodycze, napoje, syropy

Dopuszczalne dzienne spożycie:
5 mg/kg masy ciała

Efekty uboczne:
W latach 60 i 70 był uznawany za rakotwórczy i zakazany w niektórych państwach (np. w Kanadzie). W USA wymagano podawania informacji na produktach o możliwym działaniu rakotwórczym (podobno może powodować nowotwór pęcherza). Kolejne badania nie potwierdziły jednak jednoznacznie zależności zapadania na nowotwory po spożywaniu E954.

Siarczan Glinu E520

Środek filtracyjny

Siarczan magnezu E518

Pochodzenie:
Wytwarzany z soli magnezowych i kwasu siarkowego. Naturalny minerał.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Suplement żywieniowy, poprawia teksturę warzyw w puszkach.

Produkty:
Piwo, suplementy żywieniowe, warzywa w puszkach.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Nie określono.

Efekty uboczne:
Brak po spożyciu w ilościach stosowanych w żywności. Jest jednak silnym środkiem przeczyszczającym.

Siarczan potasu E515

Pochodzenie:
Wytwarzany z soli potasowych i kwasu siarkowego. Naturalny minerał.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Wykorzystywany w przygotowaniu wody do warzenia piwa, zamiennik soli.

Produkty:
Piwo, produkty o niskiej zawartości sodu.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Nie określono.

Efekty uboczne:
Brak po spożyciuw ilościach stosowanych w żywności.

Siarczan sodu E514

Pochodzenie:
Wytwarzany z soli i kwasu siarkowego.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Substancja wypełniająca i stabilizator.

Produkty:
Gumy do żucia, barwniki.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Nie określono.

Efekty uboczne:
Brak po spożyciu w ilościach stosowanych w żywności.

Siarczan wapnia E516

Pochodzenie:
Wytwarzany z soli wapniowych i kwasu siarkowego. Naturalny minerał.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Stabilizator, środek wiążący metale, pożywka dla drożdży w produkcji pieczywa.

Produkty:
Wiele produktów, również preparaty farmaceutyczne.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Nie określono.

Efekty uboczne:
Brak po spożyciu w ilościach stosowanych w żywności.

Siarczyn potasu E225

Pochodzenie:
Sól potasowa kwasu siarkawego.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Biały, nietrwały proszek, który reagując z tlenem tworzy siarczan potasu. W środowisku kwaśnym tworzy kwas siarkawy, który jest środkiem konserwującym. Używany jako konserwant, ale także jako środek bielący w produkcji cukru. Używany w produkcji karmelu-amoniakalno-siarczynowego (E150d).

Produkty:
Piwo.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Do 0,7 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Może obniżyć zawartość witamin w produktach na skutek utlenienia. Jest on rozkładany w wątrobie do nieszkodliwych siarczanów i wydalany wraz z moczem. Osoby, u których występuje brak tolerancji w stosunku do naturalnych siarczynów powinny także unikać dodatku siarczynów (E221 - 228).

Siarczyn sodu E221

Pochodzenie:
Sól sodowa kwasu siarkawego.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Biały, nietrwały proszek, który reagując z tlenem tworzy siarczan sodu. W środowisku kwaśnym tworzy kwas siarkawy, który jest środkiem konserwującym. Używany zarówno jako konserwant, utleniacz jak i środek bielący by zapobiec rozkładowi i przebarwieniom. Zapobiega brązowieniu się mięsa; jednakże nie jest dozwolony w produktach mięsnych, ponieważ może maskować rozkład bakteryjny charakteryzujący się przebarwieniami. Używany także jako polepszacz do chleba, który poprzez dogłębne działanie poprawia zdolność ugniatania chleba.

Produkty:
Żółtko jaja i produkty z żółtkiem jaja, sałatki, piwo, chleb, karmel.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Do 0,7 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Może obniżyć zawartość witamin w produktach na skutek utlenienia. Jest on rozkładany w wątrobie do nieszkodliwych siarczanów i wydalany wraz z moczem. W połączeniu z alkoholem wzmaga symptomy kaca.

Siarczyn wapnia E226

Pochodzenie:
Sól wapniowa kwasu siarkawego.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Biały, nietrwały proszek, który reagując z tlenem tworzy siarczan wapnia. W warunkach kwaśnych tworzy kwas siarkawy, który działa jako środek konserwujący. Używany jako konserwant, ale też jako środek bielący w produkcji cukru.

Zwiększa zwartość warzyw w puszkach (z powodu zawartości wapnia).

Produkty:
Jabłecznik, cukier, soki owocowe itd.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Do 0,7 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Może obniżyć zawartość witamin w produktach na skutek utlenienia. Może być przyczyną utraty wapnia z kości, niszczyć zęby, a przy bezpośrednim kontakcie może spowodować podrażnienia skóry oraz oczu. Jest on rozkładany w wątrobie do nieszkodliwych siarczanów i wydalany wraz z moczem. Osoby, u których występuje brak tolerancji w stosunku do naturalnych siarczynów powinny także unikać dodatku siarczynów (E221 - 228).

Skrobia acetylowana 1421

Pochodzenie:
Wytwarzana przez działanie na skrobię octanem winylu. Otrzymana skrobia modyfikowana jest bardziej stabilna od skrobi E1420 w wysokiej temperaturze i obniżonym pH.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Zagęstnik.

Produkty:
Wiele rożnych produktów żywnościowych.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Nie określono.

Efekty uboczne:
Może powodować biegunkę. Nieznane bezpieczeństwo stosowania u małych dzieci i niemowląt.

Skrobia acetylowana, monooctan skrobi E1420

Pochodzenie:
Otrzymywana przez działanie na skrobię bezwodnikiem kwasu octowego. Otrzymana skrobia modyfikowana jest stabilna w wysokiej temperaturze i niskim pH.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Zagęstnik.

Produkty:
Wiele rożnych produktów żywnościowych.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Nie określono.

Efekty uboczne:
Może powodować biegunkę.

Skrobia bielona 1403

Pochodzenie:
Wytwarzana poprzez obróbkę skrobi środkami wybielającymi. Skrobia ulega częściowemu rozłożeniu i utlenieniu.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Środek zagęszczający i stabilizator

Produkty:
Wiele produktów żywnościowych oraz środki farmaceutyczne

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Nie określono

Efekty uboczne:
Nieznane

Skrobia poddana działaniu kwasu 1401

Pochodzenie:
Wytwarzana przez poddawanie skrobi lub granulek skrobiowych działaniu kwasu nieorganicznego. Skrobia ulega częściowemu rozkładowi.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Środek zagęszczający i stabilizator

Produkty:
Wiele różnych produktów, środki farmaceutyczne

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Nie określono

Efekty uboczne:
Nieznane

Skrobia utleniona E1404

Pochodzenie:
Wytwarzane poprzez obróbkę skrobi podchlorynem. Skrobia ulega częściowemu rozłożeniu i utlenieniu.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Środek zagęszczający oraz stabilizator

Produkty:
Wiele produktów żywnościowych oraz środki farmaceutyczne

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Nie określono

Efekty uboczne:
Żadne przy normalnym wykorzystaniu i spożyciu. Wysokie stężenia mogą spowodować biegunkę oraz uszkodzenia nerek u zwierząt.

Sole kwasów tłuszczowych E470

Pochodzenie:
Sole naturalnych kwasów tłuszczowych, głównie pochodzenia roślinnego, ale również pochodzenia zwierzęcego. Kwasy są mieszaniną kwasu stearynowego, oleinowego, palmitynowego i mirystynowego.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Emulgatory i stabilizatory.

Produkty:
Wiele różnych produktów.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Nie określono.

Efekty uboczne:
Nieznane. Organizm metabolizuje je tak jak każdy inny tłuszcz.

Sorbinian potasu E202

Pochodzenie:
Sól potasowa kwasu sorbowego (E200), naturalnie występującego w owocach europejskiej jarzębiny (Sorbus aucuparia), od której wywodzi się nazwa kwasu. Przemysłowo uzyskiwany na drodze różnych metod chemicznych.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Kwas sorbowy jest środkiem konserwującym głównie przeciwko grzybom i drożdżom. Nie jest skuteczny przeciwko bakteriom. Optymalne działanie występuje przy pH poniżej 6,5 (kwaśna i lekko kwaśna żywność).

Produkty:
Szerokie spektrum produktów.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Do 25 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Brak w stosowanym stężeniu. Tylko nieliczny procent ludzi wykazuje delikatną pseudo-alergiczną reakcję. Istnieją jednak badania wskazujące potencjalne zagrożenia z jego długotrwałego spożycia w większych dawkach – przede wszystkim związane z uszkodzeniami DNA (Toxicology in Vitro z 2010r.)

Sorbinian sodu E201

Pochodzenie:
Sól sodowa kwasu sorbowego (E200), naturalnie występującego w owocach europejskiej jarzębiny (Sorbus aucuparia), od której wywodzi się nazwa kwasu. Przemysłowo uzyskiwany na drodze różnych metod chemicznych.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Kwas sorbowy jest środkiem konserwującym głównie przeciwko grzybom i drożdżom. Nie jest skuteczny przeciwko bakteriom. Optymalne działanie występuje przy pH poniżej 6,5 (kwaśna i lekko kwaśna żywność). Sorbinian sodu jest często wykorzystywany, gdyż jest lepiej rozpuszczalny; jego aktywność jest podobna do aktywności kwasu sorbowego.

Produkty:
Sorbinian sodu jest używany w tym samym spektrum produktów, co kwas sorbowy np. w jogurtach i innych fermentowanych produktach mlecznych, sałatkach owocowych, słodyczach, serach, chlebie żytnim, ciastkach i pieczywie, pizzy, skorupiakach, soku cytrynowym, winie, alkoholowych napojach jabłkowych i zupach.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Do 25 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Brak w stosowanym stężeniu. Tylko nieliczny procent ludzi wykazuje delikatną pseudo-alergiczną reakcję.

Sorbinian wapnia E203

Pochodzenie:
Sól wapniowa kwasu sorbowego (E200), naturalnie występującego w owocach europejskiej jarzębiny (Sorbus aucuparia), od której wywodzi się nazwa kwasu. Przemysłowo uzyskiwany na drodze różnych metod chemicznych.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Kwas sorbowy jest środkiem konserwującym, głównie przeciwko grzybom i drożdżom. Nie jest skuteczny w stosunku do bakterii. Optymalną aktywność wykazuje przy pH poniżej 6,5 (kwaśna i słabo kwaśna żywność). Sorbinian wapnia jest używany głównie w produktach mlecznych; jego skuteczność zbliżona jest do skuteczności kwasu sorbowego.

Produkty:
Sorbinian wapnia używany jest głównie w produktach mlecznych i chlebie żytnim.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Do 25 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Brak w stosowanym stężeniu. Tylko nieliczny procent ludzi wykazuje delikatną pseudo-alergiczną reakcję.

Sorbitol E420

Pochodzenie:
Naturalnie występujący alkohol wielowodorotlenowy, występujący w owocach np. jabłkach, czereśniach i winogronach. Na skalę handlową jest produkowany z glukozy.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Stabilizator, słodzik niskokaloryczny, substancja wypełniająca, itp.

Produkty:
Wiele wyrobów piekarskich i cukierniczych.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Nie ma ograniczeń dla stosowania E 420; jednakże zabronione jest podawanie tej substancji niemowlętom poniżej 1 roku życia, ponieważ może spowodować ostrą biegunkę.

Efekty uboczne:
Sorbitol jest częściowo absorbowany i metabolizowany przez organizm tak jak fruktoza, pozostała część ulega fermentacji w jelicie grubym. Podczas fermentacji wytwarzane są gazy, które mogą powodować wzdęcia. U osób z wrażliwych na ten środek, może działać substancja przeczyszczająca. Zwykle nie występują żadne efekty uboczne; niemniej niektóre osoby mogą mieć objawy nietolerancji już po spożyciu 5 gramów sorbitolu. Niepożądane skutki pojawiają się po spożyciu ok. 25-30 gramów sorbitolu w pojedynczej dawce, co znacznie przewyższa ilości zwykle stosowane w produktach spozywczych.

Sól sodowa fenylo-fenolu E232

Orto-fenylo-fenolan sodu; Dowicide A

Pochodzenie:
Sól sodowa fenylo-fenylanu. Produkowany z eteru fenylu.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Biały proszek stosowany przede wszystkim przeciwko rozwojowi grzybów z rodzaju Penicillium na owocach cytrusowych, jabłkach i gruszkach. Jest on łatwo rozpuszczalny w wodzie, i dlatego stosowany jest do spryskiwania lub zanurzania w nim owoców. Powoli wnika przez skórkę i może być obecny w owocach.

Produkty:
Owoce cytrusowe, jabłka i gruszki.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Do 0.2 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Usuwany z owoców poprzez zwyczajne mycie. Skonsumowane resztki wydalane są bez efektów ubocznych przez nerki w niezmienionej postaci.

Sól sodowa kwasu mrówkowego E237

Mrówczan sodu

Pochodzenie:
Przemysłowo produkowany z wodorotlenku sodu i tlenku węgla. Naturalnie występuje w postaci kwasu mrówkowego.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Stosowany jako środek ochronny przeciwko mikroorganizmom.

Produkty:
Soki owocowe, napoje bezalkoholowe, warzywa marynowane, itp.

Dopuszczalne codzienne spożycie:
Do 3 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Metabolizowany przez wątrobę i wydalany z organizmu. Wysokie stężenie ma właściwości moczopędne. Nie stwierdzono efektów ubocznych dla dopuszczalnych ilości spożycia mrówczanu sodu.

Sól sodowa oktenylobursztynianu skrobiowego E1450

Pochodzenie:
Wytwarzana przez działanie na skrobię bezwodnikiem oktenylobursztynowym.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Zagęstnik.

Producty:
Rzadko stosowana.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Nie określono.

Efekty uboczne:
Nie znane.

Sól sodowa para-hydroksybenzoesanu etylu E215

Sól sodowa E214

Pochodzenie:
Syntetyczny ester etylowy kwasu benzoesowego. Kwas benzoesowy, benzoesany i estry kwasu benzoesowego powszechnie występują w owocach, szczególnie w jagodach. Żurawina jest bardzo bogatym źródłem kwasu benzoesowego. Oprócz owoców, występuje w grzybach, cynamonie, goździkach i niektórych produktach mlecznych (jako efekt fermentacji bakteryjnej). Dla celów przemysłowych, kwas benzoesowy jest chemicznie przygotowywany z toluenu, a potem estryfikowany.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Kwas benzoesowy i benzoesany są używane jako środki konserwujące, zarówno przeciwko drożdżom, jak i grzybom. Nie są skuteczne przeciw bakteriom. Aktywność nie zależy kwasowości produktu. Estry kwasu benzoesowego są słabo rozpuszczalne, przez co ograniczone jest ich zastosowanie.

Produkty:
Estry kwasu benzoesowego są używane w szerokim spektrum produktów żywnościowych i kosmetykach.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Do 10 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Brak efektów ubocznych w stosowanych stężeniach. U niektórych ludzi estry kwasu benzoesowego mogą uwalniać histaminę i w ten sposób być przyczyną pseudo-alergicznych reakcji. Obecność E215 w kosmetykach może wywoływać reakcje alergiczne, które nie są związane z żywnością.

Sól sodowa para-hydroksybenzoesanu metylu E219

Sól sodowa E218

Pochodzenie:
Syntetyczny ester etylu kwas benzoesowego. Kwas benzoesowy, benzoesany i estry kwasy benzoesowego powszechnie występują w większości owoców, szczególnie w jagodach. Żurawina jest bardzo bogatym źródłem kwasu benzoesowego. Oprócz owoców, występuje w grzybach, cynamonie, goździkach i niektórych produktach mlecznych (jako efekt fermentacji bakteryjnej). Dla celów przemysłowych przygotowywany jest z toluenu, a następnie estryfikowany.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Kwas benzoesowy i benzoesany są używane jako środki konserwujące, zarówno przeciwko drożdżom, jak i grzybom. Nie są skuteczne przeciwko bakteriom. Aktywność nie zależy od kwasowości produktu. Estry kwasu benzoesowego są słabo rozpuszczalne, przez co ograniczone jest ich zastosowanie.

Produkty:
Estry kwasu benzoesowego są używane w szerokim spektrum produktów żywnościowych i kosmetykach.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Do 10 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Brak efektów ubocznych w stosowanych stężeniach. U niektórych ludzi estry kwasu benzoesowego mogą uwalniać histaminę i w ten sposób być przyczyną pseudo-alergicznych reakcji. Obecność E219 w kosmetykach może wywoływać reakcje alergiczne, które nie są związane z żywnością.

Sól sodowa para-hydroksybenzoesanu propylu E217

Sól sodowa E216

Pochodzenie:
Syntetyczny ester etylowy kwasu benzoesowego. Kwas benzoesowy, benzoesany i estry kwasu benzoesowego powszechnie występują w owocach, szczególnie w jagodach. Żurawina jest bardzo bogatym źródłem kwasu benzoesowego. Oprócz owoców, występuje w grzybach, cynamonie, goździkach i niektórych produktach mlecznych (jako efekt fermentacji bakteryjnej). Dla celów przemysłowych, kwas benzoesowy jest chemicznie przygotowywany z toluenu, a potem estryfikowany.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Kwas benzoesowy i benzoesany są używane jako środki konserwujące przeciwko drożdżom i grzybom. Nie są skuteczne przeciw bakteriom. Aktywność nie zależy od kwasowości produktu. Estry kwasu benzoesowego są słabo rozpuszczalne, przez co ograniczone jest ich zastosowanie.

Produkty:
Estry kwasu benzoesowego są używane w szerokim spektrum produktów żywnościowych i kosmetykach.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Do 10 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Brak efektów ubocznych w stosowanych stężeniach. U niektórych ludzi estry kwasu benzoesowego mogą uwalniać histaminę i w ten sposób być przyczyną pseudo-alergicznych reakcji. Obecność E217 w kosmetykach może wywoływać reakcje alergiczne, które nie są związane z żywnością.

Sól wapniowa kwasu mrówkowego E238

Mrówczan wapnia

Pochodzenie:
Przemysłowo produkowany z wodorotlenku sodu i tlenku węgla. Naturalnie występuje w postaci kwasu mrówkowego (patrz E-236).

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Stosowany jako środek ochronny przeciw mikroorganizmom.

Produkty:
Soki owocowe, napoje bezalkoholowe, warzywa konserwowe, itp.

Dopuszczalne codzienne spożycie:
Do 3 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Metabolizowany przez wątrobę i wydalany z organizmu. Wysokie stężenie ma właściwości moczopędne.

Sól wapniowo-disodowa kwasu etylenodiaminotetraoctowego (EDTA) E385

Pochodzenie:
Produkt syntetyczny, sól wapniowo-disodowa EDTA (E386).

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Substancja wiążąca (chelatująca) jony metali, stabilizator (również jako substancja odtruwająca po zatruciach ołowiem i innymi metalami ciężkimi).

Produkty:
Wiele różnych produktów.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Maksymalnie 2,5 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Żadne, jeśli stosowane zgodnie z zaleceniami. Długotrwałe spożywanie dużych ilości może prowadzić do niedoboru metali w organizmie (żelaza).

Spiramycyny E710

Pochodzenie:
Spiromycyny to grupa antybiotyków wytwarzanych przez pleśń Streptomyces ambofaciens

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Antybiotyk działający przeciwko pleśniom i grzybom.

Produkty:
Produkty mleczne, mięso, produkty jajeczne. Dozwolone tylko za specjalną zgodą.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Nie określono

Efekty uboczne:
Nieznane

Srebro E174

CI 77820

Pochodzenie:
Naturalny metal.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Srebrno-szary kolor. Stosowany tylko do pokrywania powierzchni.

Produkty:
Rzadko stosowany.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Nieokreślone.

Efekty uboczne:
Nieznane, jeśli stosowany jako dodatek.

Stearynian polioksyetylenu (40) E431

Pochodzenie:
Związek syntetyczny, wytwarzany z tlenku etylenu (związek syntetyczny) i kwasu stearynowego (naturalny kwas tłuszczowy).

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Emulgator

Produkty:
Wyroby piekarskie, puddingi, itp.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Maksymalnie 25 mg/kg masy ciała dla całej grupy związków od E430 do E436. Dozwolone dzienne spożycie nie zostało określone dla poszczególnych związków.

Efekty uboczne:
Żadne, jeśli stosowanie zgodnie z zaleceniami. Osoby wykazujące nietolerancję glikolu propylenowego powinny unikać również związków E430-E436.

Stearynian polioksyetylenu (8) E430

Pochodzenie:
Substancja syntetyczna, wytwarzana z tlenku etylenu (związek syntetyczny) i kwasu stearynowego (naturalny kwas tłuszczowy).

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Emulgator

Produkty:
Sosy i (głównie) kosmetyki.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Maksymalnie 25 mg/kg masy ciała dla całej grupy związków od E430 do E436. Dozwolone dzienne spożycie nie zostało określone dla poszczególnych związków.

Efekty uboczne:
Żadne, jeśli stosowanie zgodnie z zaleceniami. Osoby wykazujące nietolerancję glikolu propylenowego, powinny unikać również spożywania związków E 430-E 436.

Stearyoilomleczan sodu E481

Pochodzenie:
Połączenie kwasu stearynowego i mlekowego tworzy mieszaninę kilku składników. Kwas stearynowy może pochodzić ze źródeł roślinnych lub zwierzęcych, choć w praktyce prawie zawsze stosowany jest olej roślinny.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Emulgator i stabilizator.

Produkty:
Wyroby piekarnicze.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Maksymalnie 20 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Brak; zarówno kwas mlekowy jak i stearynowy to naturalne produkty metabolizmu człowieka.

Stearyoilomleczan wapnia E482

Pochodzenie:
Połączenie wapnia, kwasu stearynowego i mlekowego, tworzy mieszaninę kilku składników. Kwas stearynowy może pochodzić ze źródeł roślinnych lub zwierzęcych, choć w praktyce prawie zawsze stosowany jest olej roślinny.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Emulgator i stabilizator.

Produkty:
Wyroby piekarnicze.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Maksymalnie 20 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Brak; zarówno wapń, kwas mlekowy jak i stearynowy to naturalne produkty metabolizmu człowieka.

Sukraloza

Pochodzenie:

Pochodna sacharozy, w której trzy grupy hydroksylowe zostały podstawione atomami chloru. Jest stosowana jako słodzik nie dostarczający do organizmu kalorii, gdyż nie jest przezeń metabolizowany. Sukraloza jest ok. 600 razy słodsza od zwykłego cukru. Jest bardziej uniwersalna w użyciu od innego, powszechnie stosowanego słodzika – aspartamu, gdyż jest trwała w szerszym zakresie temperatury i pH.

Funkcje i cechy charakterystyczne:

Substancja słodząca

Produkty:

Produkty typu light: jogurty owocowe, serki, żywność dla dzieci, lody, dżemy, galaretki, napoje słodzone

Dopuszczalne dzienne spożycie:

5 mg/kg dziennie

Efekty uboczne:

Sama sukraloza nie jest szkodliwa, ale rozkłada się na związki, które są szkodliwe dla organizmu ludzkiego: chloroglukozę i chlorofruktozę. Są one toksyczne, zwykle w większych ilościach niż te, które znaleźć można w produktach spożywczych. Około 20% sukralozy rozkłada się w organizmie, a reszta zostaje wydalona w niezmienionej postaci.

Syrop glukozowo-fruktozowy

Pochodzenie:

Oczyszczony i zagęszczony wodny roztwór cukrów prostych (glukozy i fruktozy), uzyskiwany w wyniku hydrolizy węglowodanów. Syrop otrzymuje się z kukurydzy przetworzonej na skrobię kukurydzianą. Skrobia ta w dalszej kolejności, z użyciem enzymów lub kwasów, przetwarzana jest do formy syropu, który zawiera 55% glukozy, 42% fruktozy i około 3% innych cukrów.

Funkcje i cechy charakterystyczne: Substancja słodząca

Produkty:

Batony, ciasta gotowe, cukierki czekoladowe, jogurty owocowe, sery, serki, żywność dla dzieci, lody, dżemy, galaretki, napoje słodzone

Efekty uboczne:

Szybkie tycie i chroniczna otyłość - fruktoza spożywana nawet w niewielkich ilościach, nastawia organizm na produkcję tkanki tłuszczowej, zwłaszcza gromadzącej się wokół narządów wewnętrznych). Zwiększa ryzyko wystąpienia cukrzycy typu 2, potęguje apetyt, prowadzi do reaktywnej hipoglikemii (gwałtownych zmian poziomu insuliny oraz glukozy we krwi, podwyższa poziom lipoproteiny niskiej gęstości i trójglicerydów, powoduje spadek wrażliwości organizmu na leptynę oraz przyczynia się do zwiększenia możliwości wystąpienia zespołu jelita drażliwego.

T
Taniny 181

Pochodzenie:
Naturalna mieszanina o złożonym składzie. Na skalę przemysłową wytwarzane z żołędzi lub produkowane syntetycznie.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Żółto-biały barwnik; jest jednak używany głównie jako aromat, np. aby nadać aromat maślany lub orzechowy.

Produkty:
Napoje i wyroby cukiernicze.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Nie określane.

Efekty uboczne:
Nieznane przy zastosowaniu jako dodatku (bardzo ograniczone zastosowanie). Wysokie stężenie może powodować problemy żołądkowe i/lub ucisk tętnic.

Tartrazyna E102

CI 19140, Żółcień żywnościowa 4, Żółcień kwasowa 23.

Pochodzenie:
Syntetyczny barwnik azowy.

Funkcja i opis:
Barwi żywność na żółto. Bardzo dobrze rozpuszczalna w wodzie.

Produkty:
Różne.

Dzienne spożycie:
Do 7.5 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Tartrazyna jest barwnikiem azo. Nie odnotowano efektów ubocznych po spożyciu czystej tartrazyny. Wyjątek stanowią osoby z nietolerancja salicylanów (aspiryna, jagody, owoce); w tych przypadkach tartrazyna wzmaga objawy nietolerancji. W połączeniu z benzoesanami (E210-215), tartrazyna jest często odpowiedzialna za wystąpienie syndromu ADHD (nadpobudliwość) u dzieci. Barwnik ten jest także czynnikiem uwalniającym histaminę, dlatego po jego spożyciu astmatycy mogą odczuć wzmożone objawy choroby.

Tetraboran sodu (boraks) E285

Pochodzenie:
Sól sodowa kwasu borowego, jest kwasem naturalnym, ale przemysłowo uzyskiwanym z boru.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Kwas borowy i borany używane są jako bufory utrzymujące stałą kwasowość w produktach, a także jako źródło minerałów w produktach/preparatach multiwitaminowych.

Produkty:
Rzadko używany w żywności, lecz często w środkach farmaceutycznych.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Do 0,1 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Brak znanych efektów ubocznych powstałych przez konsumpcję produktu żywnościowego zawierającego ten składnik. W środkach farmaceutycznych stężenia są o wiele większe i mogą powodować różne efekty uboczne.

Tiabendazol E233

Tiabendazol

Pochodzenie:
Syntetyczny fungicyd tj. środek grzybobójczy.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Szeroko stosowany środek przeciwdziałający rozwojowi grzybów na owocach. Zazwyczaj spryskuje się nim owoce, ale może też być składnikiem wodnych roztworów, w których owoce są zanurzane. Może być używany jedynie na powierzchni owoców.

Produkty:
Owoce.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Do 0.1 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Ulega hydrolizie w wątrobie i jest wydalany przez nerki. Nie zauważono żadnych efektów ubocznych przy dopuszczalnej dziennej dawce.

Tlenki żelaza E172

E172(i): czarny tlenek żelaza, CI 77499
E172(ii): czerwony tlenek żelaza, CI 77491
E172(iii): żółty tlenek żelaza, CI 77492

Pochodzenie:
Naturalny minerał, przemysłowo produkowany z żelaza w proszku.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Stosowany tylko do pokrywania powierzchni.

Produkty:
Szerokie spektrum produktów.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Do 0,5 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Nieznane.

Tragakanta E413

Pochodzenie:
Naturalny polisacharyd, otrzymywany z drzewa Astralagus gummifer rosnącego w Iranie, Syrii i Turcji.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Środek zagęszczający, stabilizator i emulgator.

Produkty:
Wiele różnych produktów.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Nie określono.

Efekty uboczne:
Nieznane, jeśli stosowana zgodnie z zaleceniami. W wysokich stężeniach może powodować wzdęcia (podobnie jak w przypadku innych, nietrawionych polisacharydów) powodowane fermentacją przez mikroflorę jelitową.

Tributylhydrochinon (benzochinon) 319

TBHQ

Pochodzenie:
Syntetyczny przeciwutleniacz.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Przeciwutleniacz w olejach.

Produkty:
Oleje i tłuszcze.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Maksymalnie 0,02 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Przy stosowanych stężeniach nie wykryto.

Trifosforany sodu i potasu E451

E451 (i) trifosforan pentasodowy (wcześniej E450(i))
E451(ii) trifosforan pentapotasowy (E451b (ii))

Pochodzenie:
Sole sodowe i potasowe kwasu fosforowego. Wytwarzane syntetycznie z odpowiednich węglanów i kwasu fosforowego.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Substancje buforujące, emulgatory i stabilizatory. Również jako środki wiążące wodę podczas procesów przetwórczych.

Produkty:
Wiele różnych produktów

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Maksymalnie 70 mg/kg masy ciała (wszystkie dodatki do żywności zawierające fosforany łącznie).

Efekty uboczne:
Wysokie stężenia fosforanów mogą zakłócać niektóre procesy metaboliczne, ponieważ fosforan odgrywa ważną rolę w ogólnym metabolizmie. Nadmiar difosforanów może uszkodzić nerki. Fosforany wiążąc się z wapniem mogą wpływać na zmniejszenie gęstości kości i tym samym zwiększenie ryzyka wystąpienia osteoporozy.

Tristearynian sorbitolu E492

Pochodzenie:
Wytwarzany z sorbitolu i kwasu stearynowego - kwasu tłuszczowego otrzymywanego z olejów roślinnych bądź zwierzęcych.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Emulgator i stabilizator.

Produkty:
Różne produkty.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Maksymalnie 25 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Jest rozkładany do sorbitolu i kwasu stearynowgo i oba związki są metabolizowane przez organizm człowieka bez efektów ubocznych.

Trójstearynian polioksyetylenosorbitolu (polisorbat 65) E436

Pochodzenie:
E436 to syntetyczny związek, wytwarzany z tlenku etylenowego (syntetyczny związek), sorbitolu (zobacz E420) oraz kwasu stearynowego (naturalny kwas tłuszczowy).

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Emulgator, Substancja przeciwpianotwórcza, itp.

Produkty:
Wiele różnych produktów.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Maksymalnie 25 mg/kg masy ciała dla całej grupy związków od E430 do E436. Dozwolone dzienne spożycie nie zostało określone dla poszczególnych związków.

Efekty uboczne:
Żadne, jeśli stosowanie zgodnie z zaleceniami. Osoby wykazujące nietolerancję glikolu propylenowego powinny unikać również związków E430-E436.

Tylozyna E713

Pochodzenie:
Tyrozyna jest antybiotykiem wytwarzanym przez pleśń Streptomyces fradiae

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Antybiotyk przeciwko pleśniom i grzybom

Produkty:
Produkty mleczne, mięso, produkty jajeczne. Dozwolone tylko po uzyskaniu specjalnej zgody.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Maksymalnie 0,2 mg/kg masy ciała

Efekty uboczne:
Nieznane

W
Wanilina

Pochodzenie:

Jeden ze składników zapachowych wanilii. Przemysłowo wanilina otrzymywana jest syntetycznie z gwajakolu oraz wyodrębniana z ługów powstających podczas produkcji papieru. Organiczny związek chemiczny zbudowany z pierścienia benzenowego podstawionego trzema grupami funkcyjnymi: aldehydową −CHO, hydroksylową −OH i metoksylową −O−CH 3.

Funkcje i cechy charakterystyczne: aromat

Produkty:

Słodycze, mieszanki do wypieków, wyroby cukiernicze, półprodukty cukiernicze np. cukier wanilinowy

Dopuszczalne dzienne spożycie:

Nie określono.

Efekty uboczne:
Może wywołać podrażnienia żołądka, jelit, skóry, egzemę, zmiany pigmentacji i kontaktowe zapalenie skóry.

Węgiel roślinny E153

C.I. 77266, węgiel drzewny, Norit

Pochodzenie:
Naturalny pierwiastek, wytwarzany przez spalenie(zwęglenie) części roślinnych.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Czarny, nierozpuszczalny w wodzie barwnik. Stosowany również jako środek filtracyjny.

Produkty:
Wiele produktów, ale ograniczenia zastosowania spowodowane brakiem rozpuszczalności w wodzie.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Nieokreślone.

Efekty uboczne:
Brak skutków ubocznych przy stosowanych dawkach. Używany w medycynie jako środek przeciwbiegunkowy.

Węglan wapnia E170

E170(i): węglan wapnia
E170(ii): wodorowęglan wapnia (CI 77220)
kreda

Pochodzenie:
Naturalny biały minerał.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Biały barwnik do powłok zewnętrznych, jak również substancja przeciwzbrylająca, wypełniająca (środki farmaceutyczne) i stabilizator konserw owocowych.

Produkty:
E170 jest szeroko stosowany.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Nie jest określona.

Efekty uboczne:
Nieznane.

Węglan żelaza 505

Pochodzenie:
Naturalnie występujący minerał.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Regulator kwasowości, ale stosowany głównie w celu uzupełnienia żywności w żelazo.

Produkty:
Wzbogacona żywność oraz preparaty farmaceutyczne.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Nie określono.

Efekty uboczne:
Nie są znane.

Węglany amonu E503

E503(i) Węglan amonu
E503(ii) Wodorowęglan amonu

Pochodzenie:
Wytwarzany z siarczanu amonu oraz węglanu wapnia, naturalnych minerałów.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Regulator kwasowości, związek zasadowy, substancja spulchniająca.

Produkty:
Wiele różnych produktów.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Nie określono.

Efekty uboczne:
Brak, poza ewentualnym wytwarzaniem gazów w żołądku po jedzeniu.

Węglany magnezu E504

E504(i) Węglan magnezu
E504(ii) Wodorowęglan magnezu

Pochodzenie:
Wytwarzane z wodorotlenku magnezu, ale występują również w formie naturalnego minerału.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Regulator kwasowości, związek zasadowy, substancja spulchniająca.

Produkty:
Wiele różnych produktów.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Nie określono.

Efekty uboczne:
Brak, choć w wysokich stężeniach może działać jak środek przeczyszczający.

Węglany potasu E501

E501(i) Węglan potasu
E501(ii) Wodorowęglan potasu
Pochodzenie:
Wytwarzany z chlorku potasu, jest naturalnym minerałem.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Regulator kwasowości, związek zasadowy, substancja spulchniająca.

Produkty:
Wiele różnych produktów.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Nie określono.

Efekty uboczne:
Nie są znane.

Węglany sodu E500

E500 (i) Węglan sodu
E500 (ii) Wodorowęglan sodu
E500 (iii) Półtorawęglan sodu

Pochodzenie:
Produkowane z wody morskiej lub soli. Są naturalnymi minerałami.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Regulator kwasowości, związek zasadowy oraz środek spulchniający.

Produkty:
Wiele różnych produktów.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Nie określono.

Efekty uboczne:
Nie są znane.

Winian sodowo-potasowy E337

Pochodzenie:
Sole sodowe i potasowe kwasu winowego są naturalnym składnikiem wielu owoców, przede wszystkim winogron. Na skalę handlową produkowane z produktów ubocznych w produkcji wina (skórki winogron).

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Regulator kwasowości, przeciwutleniacz, stabilizator oraz emulgator.

Produkty:
Wiele produktów, głównie produkty mięsne i sery.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Maksymalnie 30 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Nie jest metabolizowany przez organizm, jest wydalany wraz z moczem bez żadnych efektów ubocznych.

Winian stearylu E483

Pochodzenie:
Połączenie kwasu stearynowego i winowego tworzy mieszaninę kilku składników. Kwas stearynowy może pochodzić ze źródeł roślinnych lub zwierzęcych, choć w praktyce prawie zawsze stosowany jest olej roślinny.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Emulgator i stabilizator.

Produkty:
Wyroby piekarnicze.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Maksymalnie 20 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Brak; kwas stearynowy i winowy to naturalne produkty ludzkiego metabolizmu

Winian wapnia E354

Pochodzenie:
Sól wapniowa kwasu winowego, naturalnego kwasu występującego w owocach.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Regulator kwasowości i konserwant.

Produkty:
Konserwy rybne i warzywne, produkty z wodorostów, środki farmaceutyczne, itd.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Nie określono.

Efekty uboczne:
Nieznane, rozkładany w organizmie do kwasu winowego.

Winiany potasu E336

E336 (i) winian monopotasowy

E336 (ii) winian dipotasowy

Pochodzenie:
Sole potasowe kwasu winowego występują w wielu owocach, głównie w winogronach. Na skalę handlową produkowany z odpadów powstałych w produkcji wina (np. skórki winogron).

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Winiany potasu stosowane są jako regulatory kwasowości oraz przeciwutleniacze. Wykorzystywane do produkcji proszku do pieczenia i jako emulgatory.

Produkty:
Wiele produktów, głównie wyroby cukiernicze i piekarnicze.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Maksymalnie 30 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Nie są metabolizowane przez organizm, są wydalany wraz z moczem bez żadnych efektów ubocznych.

Winiany sodu E335

E335 (i) winian monosodowy

E335 (ii) winian disodowy

Pochodzenie:
Sole sodowe kwasu winowego występują w wielu owocach, głównie w winogronach. Na skalę handlową produkowany z odpadów powstałych przy produkcji wina (np. skórki winogron).

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Winian sodowy jest wykorzystywany jako regulator kwasowości oraz przeciwutleniacz.

Produkty:
Wiele produktów, głównie w cukiernictwie, marmolady i wędliny.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Maksymalnie 30 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Nie jest metabolizowany przez organizm, jest wydalany wraz z moczem bez żadnych efektów ubocznych.

Wioloksantyna E161e

Pochodzenie:
Naturalny barwnik obecny w roślinach. Na skale produkcyjna otrzymywany z roślin z rodziny Viola .

Funkcja i charakterystyka:
Barwi żywność na żółto. Słabo rozpuszczalny w wodzie.

Produkty:
Rzadko używany.

Dzienne spożycie: Do 5 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Brak efektów ubocznych.

Wodorosiarczyn potasu E228

Kwaśny siarczyn potasu

Pochodzenie:
Sól potasowa kwasu siarkawego.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Biały, nietrwały proszek, który reagując z tlenem tworzy siarczan potasu. W warunkach kwaśnych tworzy kwas siarkawy, który działa jako środek konserwujący.

Produkty:
Owoce w kwaśnej zalewie, wino itp.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Do 0,7 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Może obniżyć zawartość witamin w produktach na skutek utlenienia. Jest on rozkładany w wątrobie do nieszkodliwych siarczanów i wydalany wraz z moczem. Osoby, u których występuje brak tolerancji w stosunku do naturalnych siarczynów powinny także unikać dodatku siarczynów (E221 - 228).

Wodorosiarczyn sodu E222

Dwusiarczyn sodu

Pochodzenie:
Mono-sodowa sól kwasu siarkawego

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Biały, nietrwały proszek, który reagując z tlenem tworzy siarczan sodu. W warunkach kwaśnych tworzy kwas siarkawy, który działa jako środek konserwujący. Używany jako konserwant w niektórych produktach, a także jako środek bielący.

Produkty:
Cebula konserwowa, napoje alkoholowe, produkty mleczne, soki owocowe, miazga ziemniaczana itd.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Do 0,7 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:

Może obniżyć zawartość witamin w produktach na skutek utlenienia. Jest on rozkładany w wątrobie do nieszkodliwych siarczanów i wydalany wraz z moczem. Osoby, u których występuje brak tolerancji w stosunku do naturalnych siarczynów powinny także unikać dodatku siarczynów (E221 - 228).

Wodorosiarczyn wapnia E227

Kwaśny siarczyn wapnia

Pochodzenie:
Sól wapniowa kwasu siarkawego.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Zielonkawy płyn, reagując z tlenem tworzy siarczyn wapnia. W warunkach kwaśnych tworzy kwas siarkawy, który działa jako środek konserwujący. Używany jako konserwant w produkcji piwa. Zwiększa zwartość warzyw w puszkach (z powodu zawartości wapnia).

Produkty:
Piwo.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Do 0,7 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Jest on rozkładany w wątrobie do nieszkodliwych siarczanów i wydalany wraz z moczem. Osoby, u których występuje brak tolerancji w stosunku do naturalnych siarczynów powinny także unikać dodatku siarczynów (E221 - 228).

Z
Zieleń brylantowa BS E142

CI 44090, Green S, Food Green 4, Food Green S

Pochodzenie:
Syntetyczny zielony barwnik.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Nadanie żywności zielonej barwy. E142 jest rozpuszczalny w wodzie, ale niestabilny w roztworach kwasów i zasad.

Produkty: Wiele produktów.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Do 5 mg na kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Niewiele skutków ubocznych jest znanych, są Doniesienia o przypadkach alergii i anemii.

Złoto E175

CI 77480

Pochodzenie:
Naturalny metal.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Złoty kolor. Używany tylko do powlekania powierzchni.

Produkty:
Rzadko stosowany.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Nieokreślone.

Efekty uboczne:
Nieznane, jeśli stosowany jako dodatek.

Ż
Żelatyna 441

Wcześniej E 485

Pochodzenie:
Otrzymywana z produktów ubocznych przetwórstwa mięsnego jak np. kości i skóra. Może być wytwarzana ze wszystkich gatunków zwierząt.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Środek zagęszczający i żelujący.

Produkty:
Wiele różnych produktów.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Nie określono.

Efekty uboczne:
Brak, gdy stosowana w żywności.

Żółcień 2G E107

Żółcień żywnościowa 5, Żółcień kwasowa 17

Pochodzenie:
Syntetyczny barwnik azowy.

Funkcja i opis:
Barwi żywność na żółto, bardzo dobrze rozpuszczalna w wodzie.

Produkt(y):
Majonez

Dzienne spożycie:
ADI nie zostało określone.

Efekty uboczne:
E107 jest barwnikiem azo, zatem przyczynia sie do rozwoju alergii, nadpobudliwości i astmy. Jej zastosowanie jest ograniczone i w najbliższej przyszłości może zostać zakazane.

Żółcień Chinolinowa E104

CI 47005, Food Yellow 13

Pochodzenie:
Syntetyczny barwnik nieazowy.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Żółty barwnik żywności, bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie.

Produkty:
Stosowany w wielu różnych produktach.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Do 10mg/kg masy ciała.

Skutki uboczne:
Nie wykazuje skutków ubocznych dla stężeń, w których jest stosowany, aczkolwiek E104 może działać jako wyzwalacz histaminy.

Żółcień pomarańczowa E110

Żółcień żywnościowa 3, CI 15985

Pochodzenie:
Syntetyczny barwnik azowy.

Funkcja i opis:
Barwi żywność na żółto, bardzo dobrze rozpuszczalna w wodzie.

Produkty:
Różne

Dzienne spożycie:
Do 2.5 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
E110 jest barwnikiem azo, zatem może wywołać reakcje u osób z nietolerancja na salicylany. Dodatkowo, uwalnia histaminę i może wzmóc objawy u astmatyków. W połączeniu z benzoesanami może powodować nadpobudliwość u dzieci.